QurʼonҚуръонPaygʻambarlar vorislariПайғамбарлар ворислари
Al-Anbiya surasi · Oyatсураси · Оят73

وَجَعَلْنَـٰهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا وَأَوْحَيْنَآ إِلَيْهِمْ فِعْلَ ٱلْخَيْرَٰتِ وَإِقَامَ ٱلصَّلَوٰةِ وَإِيتَآءَ ٱلزَّكَوٰةِ ۖ وَكَانُوا۟ لَنَا عَـٰبِدِينَ

Muhammad Sodiq Muhammad Yusuf: Va ularni amrimiz ila hidoyatga boshlovchilar qildik. Ularga yaxshiliklar qilishni, namozni tugal ado etishni va zakot berishni vahiy qildik. Ular Bizga ibodat qilguvchilar bo`ldilar.Ва уларни амримиз ила ҳидоятга бошловчилар қилдик. Уларга яхшиликлар қилишни, намозни тугал адо этишни ва закот беришни ваҳий қилдик. Улар Бизга ибодат қилгувчилар бўлдилар.Alauddin Mansour: Yana ularni Bizning amrimiz bilan (kishilarni Haq yoʻlga) hidoyat etadigan peshvolar qildik va ularga yaxshi amallar qilishni, namozni toʻkis ado etishni va zakotni (mustahiq kishilarga) ato etishni vahiy qildik. Ular yolgʻiz Bizgagina ibodat qilguvchi boʻldilar.Яна уларни Бизнинг амримиз билан (кишиларни Ҳақ йўлга) ҳидоят этадиган пешволар қилдик ва уларга яхши амаллар қилишни, намозни тўкис адо этишни ва закотни (мустаҳиқ кишиларга) ато этишни ваҳий қилдик. Улар ёлғиз Бизгагина ибодат қилгувчи бўлдилар.

328-sahifa · 17-juz · 33-hizb328-саҳифа · 17-жуз · 33-ҳизб
Soʻzma-soʻzСўзма-сўз
وَجَعَلْنَـٰهُمْva ularni qildikва уларни қилдикأَئِمَّةًۭimomlar (peshvolar)имомлар (пешволар)يَهْدُونَhidoyatga boshlaydiganҳидоятга бошлайдиганبِأَمْرِنَاOʻz amrimiz ilaЎз амримиз илаوَأَوْحَيْنَآva vahiy qildikва ваҳий қилдикإِلَيْهِمْulargaуларгаفِعْلَqilishniқилишниٱلْخَيْرَٰتِyaxshiliklarniяхшиликларниوَإِقَامَva tugal ado etishniва тугал адо этишниٱلصَّلَوٰةِnamozniнамозниوَإِيتَآءَva berishniва беришниٱلزَّكَوٰةِ ۖzakotniзакотниوَكَانُوا۟va ular edilarва улар эдиларلَنَاBizgaБизгаعَـٰبِدِينَibodat qilguvchilarибодат қилгувчилар
TafsirТафсир

Ibrohim alayhissalom iymon yoʻlida, Allohning dini yoʻlida vatan, qavm va yaqinlarini tashlab hijrat qilishga majbur boʻlgan edilar. U kishining Alloh yoʻlidagi bu hijratlari, tortgan azob- uqubatlari, qiyinchiliklari, mashaqqatlari va barcha yoʻqotishlari evaziga Alloh taolo afzal narsalarni berdi. Vatanlari oʻrniga olamlar uchun barakali qilib qoʻygan muqaddas yerni ato etdi. Qarindoshlari oʻrniga kelajakda Paygʻambar va Paygʻambarlarga ota boʻladigan Ishoqni oʻgʻil qilib hadya etdi. Ibrohim alayhissalom Allohdan oʻgʻil soʻragan boʻlsalar, Alloh taolo oʻgʻil ustiga nabira– Yaʼqubni ham ziyoda qilib berdi. Ularning hammalarini solihlardan qilib qoʻydi.

«Unga Ishoqni hadya etdik va Yaʼqubni ziyoda qilib berdik va hammalarini ahli solihlar qildik.»

Birortasi solihlardan boʻlmay qolganida ham koʻngillari toʻlmas edi.

«Va ularni amrimiz ila hidoyatga boshlovchilar qildik.»

Ular nafaqat solih, balki boshqalarni ham Allohning amri ila hidoyatga boshlaydigan boʻldilar.

«Ularga yaxshiliklar qilishni, namozni tugal ado etishni va zakot berishni vahiy qildik.»

Ibrohimning zurriyotlariga avvalgi zikri kelgan yaxshiliklaridan tashqari yana:

— Yaxshiliklar qilishni,

— Namozni tugal ado etishni,

— Zakot berishni

vahiy etib amr qildik va ado etish imkonini berdik. Bas,

«Ular Bizga ibodat qilguvchilar boʻldilar».

Allohdan oʻzgaga sigʻinmadilar. Shuning oʻzi katta baxt edi.

Shuningdek, Alloh taolo Ibrohim alayhissalomning jiyanlari Lut alayhissalomga ham koʻplab yaxshiliklarni ato etdi.