QurʼonҚуръонPaygʻambarlar vorislariПайғамбарлар ворислари
An-Naml surasi · Oyatсураси · Оят18

حَتَّىٰٓ إِذَآ أَتَوْا۟ عَلَىٰ وَادِ ٱلنَّمْلِ قَالَتْ نَمْلَةٌ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّمْلُ ٱدْخُلُوا۟ مَسَـٰكِنَكُمْ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمَـٰنُ وَجُنُودُهُۥ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ

Muhammad Sodiq Muhammad Yusuf: Toki ular chumolilar vodiysiga kelganlarida, bir chumoli: «Ey, chumolilar, maskanlaringga kiringlar, Sulaymon va uning askarlari sizlarni bilmasdan ezib yubormasinlar», dedi.Токи улар чумолилар водийсига келганларида, бир чумоли: «Эй, чумолилар, масканларингга киринглар, Сулаймон ва унинг аскарлари сизларни билмасдан эзиб юбормасинлар», деди.Alauddin Mansour: To ular chumolilar vodiysiga yetgan vaqtlarida, bir chumoli: «Ey chumolilar, uyalaringizga kiringlar, yana Sulaymon va uning lashkarlari oʻzlari sezmagan hollarida sizlarni bosib-yanchib ketmasinlar», degan edi.То улар чумолилар водийсига етган вақтларида, бир чумоли: «Эй чумолилар, уяларингизга киринглар, яна Сулаймон ва унинг лашкарлари ўзлари сезмаган ҳолларида сизларни босиб-янчиб кетмасинлар», деган эди.

378-sahifa · 19-juz · 38-hizb378-саҳифа · 19-жуз · 38-ҳизб
Soʻzma-soʻzСўзма-сўз
حَتَّىٰٓtokiтокиإِذَآqachonkiқачонкиأَتَوْا۟kelganlaridaкелганларидаعَلَىٰ-ga-гаوَادِvodiysiводийсиٱلنَّمْلِchumolilarчумолиларقَالَتْdediдедиنَمْلَةٌۭbir chumoliбир чумолиيَـٰٓأَيُّهَاeyэйٱلنَّمْلُchumolilarчумолиларٱدْخُلُوا۟kiringlarкирингларمَسَـٰكِنَكُمْmaskanlaringgaмасканларинггаلَاemasэмасيَحْطِمَنَّكُمْsizlarni ezib yuborsinсизларни эзиб юборсинسُلَيْمَـٰنُSulaymonСулаймонوَجُنُودُهُۥva uning askarlariва унинг аскарлариوَهُمْholbuki, ularҳолбуки, уларلَاemasэмасيَشْعُرُونَbilurlarбилурлар
TafsirТафсир

Ushbu biz tafsirini oʻrganayotgan surai sharifaning «Naml»– «Chumolilar», degan ismi aynan ushbu oyati karimadan olingandir.

Chumolilar ham asalarilarga oʻxshash ajoyib intizomga ega. Hali- hanuz ularning jamoat boʻlib yashashlari siri anglangan emas. Bu oyatda ular bir-birlarini xavf-xatardan ogoh etishlari aytilmoqda.

Sulaymon alayhissalom oʻzlarining jin, ins va qushlardan iborat askarlari bilan yurib borayotgan edilar.

«Toki ular chumolilar vodiysiga kelganlarida...»

Yaʼni, chumolilar yashaydigan joyga yetganlarida:

«Bir chumoli: «Ey, chumolilar, maskanlaringga kiringlar, Sulaymon va uning askarlari sizlarni bilmasdan ezib yubormasinlar», dedi».

Odatda, toʻp-toʻp askarlar saf boʻlib oʻtganlarida uncha-buncha narsaga eʼtibor bermay, duch kelgan narsani oyoqosti qilib ketaveradilar. Oʻsha chumoli, ehtimol, chumolilar vodiysining xavf-xatardan ogohlantirguvchi masʼuli boʻlgandir. Shu sababli, u ularga uylariga kirib turishni maslahat berdi. Uning bu gaplarini Sulaymon alayhissalom ham eshitdilar.