Badr urushida mushriklarning soni ming kishi atrofida edi. Temir sovutlar kiyishgan, qurollari oliy darajada, bezalgan otlarni minishgan, boy-zodagon arablardan iborat edilar.

Musulmonlar esa bor yoʻgʻi uch yuz oʻn uch kishi boʻlib, ikkita ot va yetmishta tuya bor edi. Qolganlar piyoda edilar. Qurollari ham shunga yarasha edi.

Badr urushi ikkinchi hijriy sanada, oʻn yettinchi ramazon, juma kuni boʻlib oʻtgan. Bu urushda musulmonlar sonlari va qurollari oz boʻlishiga, hamma tomondan dushman ularga yomon koʻz tikib turgan boʻlishiga qaramay, Allohning nusrati bilan gʻolib keldilar. Alloh ularning ixloslari, mustahkam iymonlari, sadoqatlari, taqvolari, faqat Oʻzidangina yordam kutganlari tufayli va boshqa sabablarga koʻra, gʻolib qildi.

Doimo shundoq boʻladi.

Yarmuk urushida musulmon jangchilar oʻz xalifalari Umar ibn Xattob roziyallohu anhudan madad yuborishni soʻradilar. Umari Odil ularga: «Mendan madad yuborishni soʻrab yozgan maktubingizni oldim. Men sizlarni aziz va nusrat beruvchi, jangchilarni saqlovchi Zot boʻlgan Allohdan madad soʻrashga chaqiraman. Muhammad alayhissalom ham Badr urushida sizdan quvvatlari oz boʻlsa-da, nusrat topganlar», deb javob yozdilar. Javobni olgan jangchilar urush qilib, dushmanga gʻolib keldilar.

«Bas, Allohga taqvo qiling, shoyadki, shukr qilsangiz».

Shoyadki, taqvo qilishingiz har bir holatda Allohdan oʻzga yordamchi, nusrat beruvchi zot yoʻqligini tushunib yetishingizga, barcha quvvat va sulton uning qoʻlida ekanini bilib, unga doimo shukr qilishingizga sabab boʻlar.