Yaʼni, Allohning nusrati bu dunyoda ham Paygʻambarlarga va moʻminlarga boʻladi, u dunyoda ham. U dunyoda Paygʻambarlar va moʻminlar uchun Allohning nusrati boʻlishi haqida hech kim, hatto kofirlar ham shak-shubha qilmaydi. Ammo bu dunyodagi nusrat haqida turli fikr va mulohazalar boʻlishi mumkin. Insoning tor fikri va qisqa oʻlchovi oqibatida «Paygʻambarlarga va moʻminlarga nusrat beradigan boʻlsa, nima uchun baʼzi Paygʻambarlar oʻldirilgan, baʼzilari azob-uqubatga uchragan, koʻplari hijrat qilishga majbur boʻlgan? Nima uchun, hozir guvoh boʻlayotganimizdek, koʻplab moʻminlar kofirlar tomonidan oʻldirilgan, qiynoqlarga solingan, qamalgan, quvilgan va boshqa xorliklarga uchragan?» degan fikrlar uygʻonadi. Bu kabi savollarga Qurʼoni Karim ruhini, Islom taʼlimotlarini yaxshi anglab yetgan ulamolarimiz atroflicha javob berganlar.

Avvalo, Paygʻambarlarga va moʻminlarga bu dunyoda nusrat berilishi haqida gap ketganida, bir shaxs, bir avlod, bir millat va maʼlum bir zamon nazarda tutilganmi? Qolaversa, «nusrat» deganda nima koʻzda tutiladi? Baʼzi odamlarni oʻldirish, baʼzilarini qamash, baʼzilarini kaltaklash va ayrimlarini quvib chiqarishmi? Agar har bir oʻldirgan gʻolib boʻlib, oʻldirilgan magʻlub hisoblanadigan boʻlsa, dunyoda oʻgʻri, muttaham va zolim-qonxoʻrlar gʻolib sanalgan boʻlar edi. Agar har bir qamagan gʻolib, qamalgan magʻlub sanalsa, adolat torozusi tamoman teskari tortilgan boʻlardi. Agar har bir quvgan gʻolib, quvilgan magʻlub hisoblansa, haqiqatning yuzi qorayib ketgan boʻlardi.