QurʼonҚуръонPaygʻambarlar vorislariПайғамбарлар ворислари
Ash-Shura surasi · Oyatсураси · Оят44

وَمَن يُضْلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِن وَلِىٍّ مِّنۢ بَعْدِهِۦ ۗ وَتَرَى ٱلظَّـٰلِمِينَ لَمَّا رَأَوُا۟ ٱلْعَذَابَ يَقُولُونَ هَلْ إِلَىٰ مَرَدٍّ مِّن سَبِيلٍ

Muhammad Sodiq Muhammad Yusuf: Alloh kimni zalolatga ketkazsa, bas, unga U zotdan o`zga hech bir valiy bo`lmas. Zolimlarni ko`rursanki, azobni ko`rgan chog`larida: «(Ortga) qaytishga hech bir yo`l bormikan?» – derlar.Аллоҳ кимни залолатга кетказса, бас, унга У зотдан ўзга ҳеч бир валий бўлмас. Золимларни кўрурсанки, азобни кўрган чоғларида: «(Ортга) қайтишга ҳеч бир йўл бормикан?» – дерлар.Alauddin Mansour: Kimni Alloh yoʻldan ozdirsa, bas, uning uchun oʻshandan keyin biron (Toʻgʻri Yoʻl koʻrsatguvchi) doʻst yoʻqdir. Unday zolimlarning (Qiyomat Kunida) azobni koʻrgan vaqtlarida: «(Yana dunyoga) qaytishga biron yoʻl bormikan?», deyayotganlarini koʻrursiz.Кимни Аллоҳ йўлдан оздирса, бас, унинг учун ўшандан кейин бирон (Тўғри Йўл кўрсатгувчи) дўст йўқдир. Ундай золимларнинг (Қиёмат Кунида) азобни кўрган вақтларида: «(Яна дунёга) қайтишга бирон йўл бормикан?», деяётганларини кўрурсиз.

487-sahifa · 25-juz · 49-hizb487-саҳифа · 25-жуз · 49-ҳизб
Soʻzma-soʻzСўзма-сўз
وَمَنva kimniва кимниيُضْلِلِzalolatga ketkazsaзалолатга кетказсаٱللَّهُAllohАллоҳفَمَاbas, boʻlmasбас, бўлмасلَهُۥungaунгаمِنhech birҳеч бирوَلِىٍّۢvaliyвалийمِّنۢ-dan-данبَعْدِهِۦ ۗU zotdan oʻzgaУ зотдан ўзгаوَتَرَىva koʻrursanва кўрурсанٱلظَّـٰلِمِينَzolimlarniзолимларниلَمَّاchoqlaridaчоқларидаرَأَوُا۟koʻrganкўрганٱلْعَذَابَazobniазобниيَقُولُونَderlarдерларهَلْbormikanбормиканإِلَىٰ-ga-гаمَرَدٍّۢ(ortga) qaytish(ортга) қайтишمِّنhech birҳеч бирسَبِيلٍۢyoʻlйўл
TafsirТафсир

Alloh taoloning hukmini hech qaytarib boʻlmaydi. Niyati va tabiati buzuq bandalarni Alloh zalolatga uchratishni iroda qilgan boʻlsa, ish tamom. Endi u odamga hech qanday valiy–homiy va doʻst topib boʻlmaydi. Hech kim unga biror foyda ±ki manfaat bera olmaydi. Unday zolim odamlar bu dun±da zalolatda oʻtadilar. Oxiratda esa:

«Zolimlarni koʻrursanki, azobni koʻrgan chogʻlarida: «(Ortga) qaytishga hech bir yoʻl bormikan?» – derlar».

U bechoralar biror yoʻl topib oxiratdan dunyoga qaytishni va iymon keltirib, ibodat qilishni orzu qiladilar. Lekin bu aslo amalga oshmaydigan orzudir. Ular shunday orzu qiladilar-u, ammo hollari boshqacha boʻladi.