وَمَا تَأْتِيهِم مِّنْ ءَايَةٍ مِّنْ ءَايَـٰتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كَانُوا۟ عَنْهَا مُعْرِضِينَ
Muhammad Sodiq Muhammad Yusuf: Mudom ularga o`z Robbilari oyatlaridan bir oyat kelsa, undan yuz o`giruvchi bo`ldilar.Мудом уларга ўз Роббилари оятларидан бир оят келса, ундан юз ўгирувчи бўлдилар.Alauddin Mansour: Ularga (yaʼni, kofirlarga) Parvardigorlarining oyatlaridan biron oyat kelsa, albatta, undan yuz oʻgiruvchi boʻldilar.Уларга (яъни, кофирларга) Парвардигорларининг оятларидан бирон оят келса, албатта, ундан юз ўгирувчи бўлдилар.
Qurʼoni Karimda «oyat» soʻzi Qurʼonning boshlanishi va nihoyasi maʼlum bir boʻlagini, yaʼni, urfda ishlatayotganimiz oyat maʼnosini anglatishidan tashqari, belgi-alomat, dalil va moʻʼjiza maʼnolarida ham qoʻllaniladi. Bu oʻrinda oʻsha maʼnolarning barchasi nazarda tutilyapti. Yaʼni, kofir-mushriklarga Allohning yagonaligi, haqiqiy ibodatga sazovor zot ekanligi, Robb–tarbiyachi ekanligi haqida Qurʼon oyatlari nozil boʻlsa yoxud oʻsha maʼnolarga ishorat qiluvchi belgi-alomatlar va moʻʼjizalar kelsa, yuz oʻgiradilar.
Demak, ularning kufri va shirki dalil-hujjat va ibrat yoʻqligidan emas, balki sarkashlik tufaylidir. Ular dalil, hujjat izlaganlarida har lahzada, har qadamda topar edilar. Bunday sarkashlarga qattiqroq, qoʻrqitib, dahshatga soladigan qilib gapirish kerak boʻladi.