Mol-mulk kishi uchun sinovdir. Qoʻliga mol-dunyo kelganda ham hovliqmasdan, toʻgʻri yoʻlda sarflasa, ibodatini vaqtida qilsa, ulkan savoblarga ega boʻladi. Ammo, dunyoga berilib yoʻldan ozsa, harom-xarish ishlarni qilsa, mol topish uchun gunoh yoʻllarga ham kiraversa, unda sinovdan oʻta olmagan boʻladi va gunohiga yarasha jazosini oladi.

Shuningdek, farzandlar ham Alloh taoloning ulkan neʼmati. Ularni toʻgʻri tarbiyalab, xudojoʻy, Alloh taoloning amrlariga boʻysunadigan qilib oʻstirilsa, ikki dunyoning obroʻyini olib beradi. Agar teskarisi boʻlsa, ikki dunyoda sharmanda qiladi. Demak, Alloh taoloning muhabbatini mol-mulk va farzandlar muhabbatidan ustun qoʻymoq zarur. Chunki, Uning huzurida ulugʻ ajr bor.

Imom Ahmad ibn Hanbal shunday bir hadisni rivoyat qilganlar: «Rasululloh alayhissalom xutba aytib turgan edilar. Birdan Hasan bilan Husayn qizil koʻylak kiyib, qoqilib-yiqilib kela boshladilar. Rasululloh alayhissalom minbardan tushib, ikkovlarini koʻtarib, oldilariga qoʻydilar, va: «Albatta, mol-mulklaringiz va farzandlaringiz sinovdan boshqa narsa emas», deb Alloh bilan Uning Rasuli toʻgʻri aytgan. Bu ikki goʻdakning qoqilib-yiqilib kelayotganini koʻrib, chidab tura olmadim va gapimni boʻlib, ularni koʻtarib oldim», dedilar».