وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ
Muhammad Sodiq Muhammad Yusuf: Va, albatta, bu firoq ekanligiga ishonsa.Ва, албатта, бу фироқ эканлигига ишонса.Alauddin Mansour: (jon taslim qilayotgan kimsaning) oʻzi (bu holatning hayoti-dunyodan) ajralish ekanini anglagan,(жон таслим қилаётган кимсанинг) ўзи (бу ҳолатнинг ҳаёти-дунёдан) ажралиш эканини англаган,
Bu oyatlar jon chiqish holatidagi insonni tasvirlayapti. Yaʼni, joni halqumiga kelib qolganda, uni hayotda olib qolish uchun barcha chora koʻriladi. Kim qutqararkin, deb iltijo qilinadi. Lekin iloji boʻlmay, firoq vaqti kelganiga ishonch hosil boʻladi. Jon chiqqanda esa, oyoqlar jonsiz boʻlib bir-biriga chalmashadi Oʻz yaqinlari, ota-onasi, aka-ukasi, birodari jon berayotganida boshida turib jon berish holatini, jon achchigʻini koʻrsa-da, hanuz qiyomat kuniga ishonmovchilar holini quyidagi oyatlar vasf qilinadi.