Yaʼni, qiyomatning dahshatidan hamma oʻzi bilan ovora boʻlib qoladi. Hatto, hech kimning aka-ukasi, ota-onasi va xotiniyu bola- chaqasi bilan ham ishi boʻlmay qoladi.

Bu dunyoda inson boshiga ogʻirlik tushgan xotini, bola-chaqasi, ona-otasi va aka-ukasiga yordamga shoshiladi. Mazkur kishilarga kattadir-kichikdir musiybat yetganda yordam berishlik burch, yordam bermaslik esa, or-nomus hisoblanadi. Ammo, qiyomat qiyinchiligida esa, inson mazkur kishilarni ham tashlab qochadi.