Yunus ibn Abi Ishoq

Amr ibn Abdulloh al-Hamdoniy as-Sabiʼiy al-Kufiyning oʻgʻli, Kufa muhaddisi, Abu Isroil; Kufa muhaddisining oʻgʻli va ikki hofiz — Isroil bilan Iysoning otasi; Ishoqning akasi va Yusuf ibn Ishoqning amakisi. U rostgoʻy olimlardan biri edi, kichik tobeinlardan sanaladi. Anas ibn Molikdan, Nojiya ibn Kaʼbdan, Shaʼbiydan, Mujohiddan, Abu Muso al-Ashʼariyning ikki oʻgʻli Abu Burda va Abu Bakrdan, Hilol ibn Xabbobdan, otasi Abu Ishoqdan va bir jamoadan hadis rivoyat qilgan. Undan esa: oʻgʻli Iyso, Ibn al-Muborak, Yahyo ibn Saʼid al-Qatton, Vakiʼ, Ibn Mahdiy, Yahyo ibn Odam, Muhammad ibn Yusuf al-Firyobiy, Qabisa, Ali ibn Muhammad al-Madoiniy va koʻp kishilar rivoyat qilgan; u ilm va hifz xonadonidandir. Abdurrahmon ibn Mahdiy: «Unda zarar yoʻq», dedi. Abu Hotim: «Rostgoʻy, lekin u bilan hujjat keltirilmaydi», dedi. Nasoiy: «Unda zarar yoʻq», dedi. Yahyo al-Qatton: «Unda gʻaflat bor edi», dedi. Ahmad: «Hadisi muztarib», dedi. Salm ibn Qutayba aytadi: Kufadan kelgan edim, Shuʼba menga: «Kim bilan uchrashding?» dedi. «Yunus ibn Abi Ishoq bilan uchrashdim», dedim. «U senga nima rivoyat qildi?» dedi. Men unga xabar berdim; u bir soat jim qoldi. Men unga: «U: bizga Bakr ibn Moiz soʻzlab berdi, dedi», dedim. U: «Senga: bizga Ibn Masʼud soʻzlab berdi, demadimi?!» dedi. Ibn al-Madiniy aytadi: Yahyoning Yunus ibn Abi Ishoqni tilga olib shunday deganini eshitdim: «Unda gʻaflat bor edi», bu uning tabiati edi; u: «Menga otam soʻzlab berdi, Adiy ibn Hotimdan eshitdim: “Yarim xurmo bilan boʻlsa ham oʻtdan saqlaninglar”», derdi. Soʻng dedi: «Mana Sufyon bilan Shuʼba esa: Abu Ishoqdan…, deydilar».Амр ибн Абдуллоҳ ал-Ҳамдоний ас-Сабиъий ал-Куфийнинг ўғли, Куфа муҳаддиси, Абу Исроил; Куфа муҳаддисининг ўғли ва икки ҳофиз — Исроил билан Ийсонинг отаси; Ишоқнинг акаси ва Юсуф ибн Ишоқнинг амакиси. У ростгўй олимлардан бири эди, кичик тобеинлардан саналади. Анас ибн Моликдан, Ножия ибн Каъбдан, Шаъбийдан, Мужоҳиддан, Абу Мусо ал-Ашъарийнинг икки ўғли Абу Бурда ва Абу Бакрдан, Ҳилол ибн Хаббобдан, отаси Абу Ишоқдан ва бир жамоадан ҳадис ривоят қилган. Ундан эса: ўғли Ийсо, Ибн ал-Муборак, Яҳё ибн Саъид ал-Қаттон, Вакиъ, Ибн Маҳдий, Яҳё ибн Одам, Муҳаммад ибн Юсуф ал-Фирёбий, Қабиса, Али ибн Муҳаммад ал-Мадоиний ва кўп кишилар ривоят қилган; у илм ва ҳифз хонадонидандир. Абдурраҳмон ибн Маҳдий: «Унда зарар йўқ», деди. Абу Ҳотим: «Ростгўй, лекин у билан ҳужжат келтирилмайди», деди. Насоий: «Унда зарар йўқ», деди. Яҳё ал-Қаттон: «Унда ғафлат бор эди», деди. Аҳмад: «Ҳадиси музтариб», деди. Салм ибн Қутайба айтади: Куфадан келган эдим, Шуъба менга: «Ким билан учрашдинг?» деди. «Юнус ибн Аби Исҳоқ билан учрашдим», дедим. «У сенга нима ривоят қилди?» деди. Мен унга хабар бердим; у бир соат жим қолди. Мен унга: «У: бизга Бакр ибн Моиз сўзлаб берди, деди», дедим. У: «Сенга: бизга Ибн Масъуд сўзлаб берди, демадими?!» деди. Ибн ал-Мадиний айтади: Яҳёнинг Юнус ибн Аби Ишоқни тилга олиб шундай деганини эшитдим: «Унда ғафлат бор эди», бу унинг табиати эди; у: «Менга отам сўзлаб берди, Адий ибн Ҳотимдан эшитдим: “Ярим хурмо билан бўлса ҳам ўтдан сақланинглар”», дерди. Сўнг деди: «Мана Суфён билан Шуъба эса: Абу Ишоқдан…, дейдилар».

Manba: Siyar aʼlam an-nubalo (az-Zahabiy), j. 11, b. 26Манба: Сияр аълам ан-нубало (аз-Заҳабий), ж. 11, б. 26