حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ الْيَهُودَ، كَانَتْ إِذَا حَاضَتْ مِنْهُمُ امْرَأَةٌ أَخْرَجُوهَا مِنَ الْبَيْتِ وَلَمْ يُؤَاكِلُوهَا وَلَمْ يُشَارِبُوهَا وَلَمْ يُجَامِعُوهَا فِي الْبَيْتِ فَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ { وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذًى فَاعْتَزِلُوا النِّسَاءَ فِي الْمَحِيضِ } إِلَى آخِرِ الآيَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " جَامِعُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ وَاصْنَعُوا كُلَّ شَىْءٍ غَيْرَ النِّكَاحِ " . فَقَالَتِ الْيَهُودُ مَا يُرِيدُ هَذَا الرَّجُلُ أَنْ يَدَعَ شَيْئًا مِنْ أَمْرِنَا إِلاَّ خَالَفَنَا فِيهِ . فَجَاءَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ وَعَبَّادُ بْنُ بِشْرٍ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالاَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْيَهُودَ تَقُولُ كَذَا وَكَذَا أَفَلاَ نَنْكِحُهُنَّ فِي الْمَحِيضِ فَتَمَعَّرَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى ظَنَنَّا أَنْ قَدْ وَجَدَ عَلَيْهِمَا فَخَرَجَا فَاسْتَقْبَلَتْهُمَا هَدِيَّةٌ مِنْ لَبَنٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَبَعَثَ فِي آثَارِهِمَا فَسَقَاهُمَا فَظَنَنَّا أَنَّهُ لَمْ يَجِدْ عَلَيْهِمَا .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Yahudiylar orasida bir ayol hayz koʻrsa, uni uydan chiqarib yuborar, u bilan birga ovqatlanmas, u bilan ichmas va uy(lar)ida u bilan birga boʻlmas edilar. Shunda Rasululloh ﷺ dan bu haqida soʻraldi; Alloh subhanahu: «(Ey Muhammad,) sizdan hayz haqida soʻrarlar. Ayting: ‹U — aziyatdir; bas, hayz (paytida) ayollardan chetlaninglar...›» (Baqara surasi, 222-oyat) — oyatning oxirigacha (nozil qildi). Rasululloh ﷺ: «Ular bilan uylarda birga boʻlinglar va jimoʼdan boshqa hamma narsani qilinglar», — dedilar. Shunda yahudiylar: «Bu kishi bizning ishimizdan biror narsani — bizga (uni) xilof qilmay — qoldirmaydi-ya», — deyishdi. Soʻng Usayd ibn Huzayr va Abbod ibn Bishr Paygʻambar ﷺ ning oldilariga kelib: «Yo Rasululloh, yahudiylar bunday-bunday deyishyapti; (shunday ekan) biz ularga (ayollarimizga) hayz (paytida) jimoʼ qilmaylikmi (yaʼni qilaveraylikmi)?» — deyishdi. Shunda Rasululloh ﷺ ning chehralari oʻzgarib ketdi — hatto biz u zot ularga gʻazablandilar, deb oʻyladik. Ikkalasi chiqib ketdi va ularni Rasululloh ﷺ ga (keltirilayotgan) sut hadyasi qarshi oldi. U zot ularning ortidan (kishi) yuborib, ikkalasiga (sutdan) ichirdilar. Shunda biz u zot ularga gʻazablanmaganlarini bildik.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Яҳудийлар орасида бир аёл ҳайз кўрса, уни уйдан чиқариб юборар, у билан бирга овқатланмас, у билан ичмас ва уй(лар)ида у билан бирга бўлмас эдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ дан бу ҳақида сўралди; Аллоҳ субҳанаҳу: «(Эй Муҳаммад,) сиздан ҳайз ҳақида сўрарлар. Айтинг: ‹У — азиятдир; бас, ҳайз (пайтида) аёллардан четланинглар...›» (Бақара сураси, 222-оят) — оятнинг охиригача (нозил қилди). Расулуллоҳ ﷺ: «Улар билан уйларда бирга бўлинглар ва жимоъдан бошқа ҳамма нарсани қилинглар», — дедилар. Шунда яҳудийлар: «Бу киши бизнинг ишимиздан бирор нарсани — бизга (уни) хилоф қилмай — қолдирмайди-я», — дейишди. Сўнг Усайд ибн Ҳузайр ва Аббод ибн Бишр Пайғамбар ﷺ нинг олдиларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, яҳудийлар бундай-бундай дейишяпти; (шундай экан) биз уларга (аёлларимизга) ҳайз (пайтида) жимоъ қилмайликми (яъни қилаверайликми)?» — дейишди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ нинг чеҳралари ўзгариб кетди — ҳатто биз у зот уларга ғазабландилар, деб ўйладик. Иккаласи чиқиб кетди ва уларни Расулуллоҳ ﷺ га (келтирилаётган) сут ҳадяси қарши олди. У зот уларнинг ортидан (киши) юбориб, иккаласига (сутдан) ичирдилар. Шунда биз у зот уларга ғазабланмаганларини билдик.