Oisha — moʻminlar onasi (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi — Umora ibn Gʻurobning bir ammasi unga rivoyat qilishicha, u Oishadan: «Birortamiz hayz koʻrsa-yu, oʻzi va eriga bittagina toʻshak boʻlsa (qanday qilamiz)?» — deb soʻradi. (Oisha): «Senga Rasululloh ﷺ qilgan (ish)dan xabar beraman: bir kecha u zot (oldimga) kirdilar — men hayzli edim — soʻng namozgohlariga (Abu Dovud aytdi: yaʼni uyidagi namoz oʻqiydigan joyiga) bordilar va toki men qattiq mudrab qolgunimcha hamda u zotni sovuq qiynagunicha (namozdan) qaytmadilar. Soʻng: ‹Menga yaqin kel›, — dedilar. Men: ‹Men hayzliman›, — dedim. U zot: ‹Boʻlsa ham, sonlaringni och›, — dedilar. Men sonlarimni ochdim; u zot yuzlari va koʻkraklarini mening sonlarimga qoʻydilar, men esa u zotning ustiga engashdim — toki u zot isib, uxlab qolgunlaricha», — dedi.Оиша — мўминлар онаси (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади — Умора ибн Ғуробнинг бир аммаси унга ривоят қилишича, у Оишадан: «Бирортамиз ҳайз кўрса-ю, ўзи ва эрига биттагина тўшак бўлса (қандай қиламиз)?» — деб сўради. (Оиша): «Сенга Расулуллоҳ ﷺ қилган (иш)дан хабар бераман: бир кеча у зот (олдимга) кирдилар — мен ҳайзли эдим — сўнг намозгоҳларига (Абу Довуд айтди: яъни уйидаги намоз ўқийдиган жойига) бордилар ва токи мен қаттиқ мудраб қолгунимча ҳамда у зотни совуқ қийнагунича (намоздан) қайтмадилар. Сўнг: ‹Менга яқин кел›, — дедилар. Мен: ‹Мен ҳайзлиман›, — дедим. У зот: ‹Бўлса ҳам, сонларингни оч›, — дедилар. Мен сонларимни очдим; у зот юзлари ва кўкракларини менинг сонларимга қўйдилар, мен эса у зотнинг устига энгашдим — токи у зот исиб, ухлаб қолгунларича», — деди.