حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ أَبِي الْحَجَّاجِ أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنِ الْحُسَيْنِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ أَخْبَرَتْنِي زَيْنَبُ بِنْتُ أَبِي سَلَمَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، كَانَتْ تُهَرَاقُ الدَّمَ - وَكَانَتْ تَحْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ - أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَهَا أَنْ تَغْتَسِلَ عِنْدَ كُلِّ صَلاَةٍ وَتُصَلِّيَ وَأَخْبَرَنِي أَنَّ أُمَّ بَكْرٍ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِي الْمَرْأَةِ تَرَى مَا يَرِيبُهَا بَعْدَ الطُّهْرِ " إِنَّمَا هِيَ - أَوْ قَالَ إِنَّمَا هُوَ - عِرْقٌ أَوْ قَالَ عُرُوقٌ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَفِي حَدِيثِ ابْنِ عَقِيلٍ الأَمْرَانِ جَمِيعًا وَقَالَ " إِنْ قَوِيتِ فَاغْتَسِلِي لِكُلِّ صَلاَةٍ وَإِلاَّ فَاجْمَعِي " . كَمَا قَالَ الْقَاسِمُ فِي حَدِيثِهِ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْقَوْلُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ عَلِيٍّ وَابْنِ عَبَّاسٍ رضى الله عنهما .
Zaynab binti Abu Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi — Abu Salama aytadi: Menga Zaynab binti Abu Salama xabar berdiki, bir ayol (toʻxtovsiz) qon koʻrar edi — u Abdurahmon ibn Avfning xotini edi — Rasululloh ﷺ unga har namoz vaqtida gʻusl qilib, soʻng namoz oʻqishni buyurdilar. (Abu Salama) yana menga xabar berdiki, Umm Bakr unga (aytdi): Oisha: «Rasululloh ﷺ — poklikdan keyin oʻzini shubhaga soladigan (qon) koʻradigan ayol haqida: ‹Albatta, u — (bir) tomir (qoni)dir›, — yoki: ‹tomirlar (qoni)dir›, dedilar», — dedi. Abu Dovud aytdi: Ibn Aqilning hadisida ikkala (ish) ham (bor); u: «Agar kuching yetsa, har namozga gʻusl qil; boʻlmasa, (ikki namozni) jamla», — degan — Qosim oʻz hadisida aytganidek. Bu soʻz Said ibn Jubayrdan, u Ali va Ibn Abbosdan ham rivoyat qilingan.Зайнаб бинти Абу Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади — Абу Салама айтади: Менга Зайнаб бинти Абу Салама хабар бердики, бир аёл (тўхтовсиз) қон кўрар эди — у Абдураҳмон ибн Авфнинг хотини эди — Расулуллоҳ ﷺ унга ҳар намоз вақтида ғусл қилиб, сўнг намоз ўқишни буюрдилар. (Абу Салама) яна менга хабар бердики, Умм Бакр унга (айтди): Оиша: «Расулуллоҳ ﷺ — покликдан кейин ўзини шубҳага соладиган (қон) кўрадиган аёл ҳақида: ‹Албатта, у — (бир) томир (қони)дир›, — ёки: ‹томирлар (қони)дир›, дедилар», — деди. Абу Довуд айтди: Ибн Ақилнинг ҳадисида иккала (иш) ҳам (бор); у: «Агар кучинг етса, ҳар намозга ғусл қил; бўлмаса, (икки намозни) жамла», — деган — Қосим ўз ҳадисида айтганидек. Бу сўз Саид ибн Жубайрдан, у Али ва Ибн Аббосдан ҳам ривоят қилинган.