حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، أَخْبَرَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ بَنِي عَامِرٍ قَالَ دَخَلْتُ فِي الإِسْلاَمِ فَأَهَمَّنِي دِينِي فَأَتَيْتُ أَبَا ذَرٍّ فَقَالَ أَبُو ذَرٍّ إِنِّي اجْتَوَيْتُ الْمَدِينَةَ فَأَمَرَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِذَوْدٍ وَبِغَنَمٍ فَقَالَ لِي " اشْرَبْ مِنْ أَلْبَانِهَا " . قَالَ حَمَّادٌ وَأَشُكُّ فِي " أَبْوَالِهَا " . هَذَا قَوْلُ حَمَّادٍ . فَقَالَ أَبُو ذَرٍّ فَكُنْتُ أَعْزُبُ عَنِ الْمَاءِ وَمَعِي أَهْلِي فَتُصِيبُنِي الْجَنَابَةُ فَأُصَلِّي بِغَيْرِ طُهُورٍ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِنِصْفِ النَّهَارِ وَهُوَ فِي رَهْطٍ مِنْ أَصْحَابِهِ وَهُوَ فِي ظِلِّ الْمَسْجِدِ فَقَالَ " أَبُو ذَرٍّ " . فَقُلْتُ نَعَمْ هَلَكْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " وَمَا أَهْلَكَكَ " . قُلْتُ إِنِّي كُنْتُ أَعْزُبُ عَنِ الْمَاءِ وَمَعِي أَهْلِي فَتُصِيبُنِي الْجَنَابَةُ فَأُصَلِّي بِغَيْرِ طُهُورٍ فَأَمَرَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمَاءٍ فَجَاءَتْ بِهِ جَارِيَةٌ سَوْدَاءُ بِعُسٍّ يَتَخَضْخَضُ مَا هُوَ بِمَلآنَ فَتَسَتَّرْتُ إِلَى بَعِيرِي فَاغْتَسَلْتُ ثُمَّ جِئْتُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّ الصَّعِيدَ الطَّيِّبَ طَهُورٌ وَإِنْ لَمْ تَجِدِ الْمَاءَ إِلَى عَشْرِ سِنِينَ فَإِذَا وَجَدْتَ الْمَاءَ فَأَمِسَّهُ جِلْدَكَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ لَمْ يَذْكُرْ " أَبْوَالَهَا " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا لَيْسَ بِصَحِيحٍ وَلَيْسَ فِي أَبْوَالِهَا إِلاَّ حَدِيثُ أَنَسٍ تَفَرَّدَ بِهِ أَهْلُ الْبَصْرَةِ .
Muso ibn Ismoil bizga shunday dedi: Hammod bizga Ayyubdan, u Abu Qilobadan, u Banu Omirdan boʻlgan bir kishidan xabar berdi. (U kishi) dedi: Islomga kirdim va dinim meni (uni oʻrganishga) tashvishga soldi. Shunda Abu Zarning huzuriga keldim. Abu Zar (roziyallohu anhu) dedi: Madinaning havosi menga yoqmadi. Shunda Rasululloh ﷺ menga bir necha tuya va qoʻy berishni buyurdilar va menga: «Ularning sutidan ichgin», dedilar. Hammod: «Va men ‹ularning siydigidan› degan soʻzda shubha qilaman», dedi — bu Hammodning gapi. Abu Zar dedi: Men suvdan uzoqda boʻlardim, yonimda ahlim (oilam) ham bor edi. Menga junublik yetar, men esa tahoratsiz namoz oʻqirdim. Soʻng kun oʻrtasida Rasululloh ﷺ ning huzurlariga keldim, u zot ashoblaridan bir guruh bilan masjidning soyasida edilar. U zot: «Abu Zar!» dedilar. Men: «Ha, halok boʻldim, ey Rasululloh!» dedim. U zot: «Seni nima halok qildi?» dedilar. Men: «Men suvdan uzoqda boʻlardim, yonimda ahlim bor edi, menga junublik yetar, men esa tahoratsiz namoz oʻqirdim», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ men uchun suv keltirishni buyurdilar. Qora bir choʻri bir idishda — toʻla boʻlmagani uchun chayqalib turgan suv keltirdi. Men tuyamning orqasiga berkinib, gʻusl qildim, soʻng (u zotning huzurlariga) keldim. Rasululloh ﷺ: «Ey Abu Zar, albatta pok tuproq tahoratdir, garchi oʻn yilgacha suv topmasang ham. Suvni topganingda esa, uni teringga tegizgin», dedilar. Abu Dovud dedi: Buni Hammod ibn Zayd Ayyubdan rivoyat qilgan, ammo «ularning siydigi» soʻzini zikr qilmagan. Abu Dovud dedi: Bu (siydik haqidagi qism) sahih emas. «Ularning siydigi» haqida faqat Anasning hadisigina bor, uni esa Basra ahli yakka oʻzi rivoyat qilgan.Мусо ибн Исмоил бизга шундай деди: Ҳаммод бизга Айюбдан, у Абу Қилобадан, у Бану Омирдан бўлган бир кишидан хабар берди. (У киши) деди: Исломга кирдим ва диним мени (уни ўрганишга) ташвишга солди. Шунда Абу Зарнинг ҳузурига келдим. Абу Зар (розияллоҳу анҳу) деди: Мадинанинг ҳавоси менга ёқмади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ менга бир неча туя ва қўй беришни буюрдилар ва менга: «Уларнинг сутидан ичгин», дедилар. Ҳаммод: «Ва мен ‹уларнинг сийдигидан› деган сўзда шубҳа қиламан», деди — бу Ҳаммоднинг гапи. Абу Зар деди: Мен сувдан узоқда бўлардим, ёнимда аҳлим (оилам) ҳам бор эди. Менга жунублик етар, мен эса таҳоратсиз намоз ўқирдим. Сўнг кун ўртасида Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларига келдим, у зот ашобларидан бир гуруҳ билан масжиднинг соясида эдилар. У зот: «Абу Зар!» дедилар. Мен: «Ҳа, ҳалок бўлдим, эй Расулуллоҳ!» дедим. У зот: «Сени нима ҳалок қилди?» дедилар. Мен: «Мен сувдан узоқда бўлардим, ёнимда аҳлим бор эди, менга жунублик етар, мен эса таҳоратсиз намоз ўқирдим», дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ мен учун сув келтиришни буюрдилар. Қора бир чўри бир идишда — тўла бўлмагани учун чайқалиб турган сув келтирди. Мен туямнинг орқасига беркиниб, ғусл қилдим, сўнг (у зотнинг ҳузурларига) келдим. Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Абу Зар, албатта пок тупроқ таҳоратдир, гарчи ўн йилгача сув топмасанг ҳам. Сувни топганингда эса, уни терингга тегизгин», дедилар. Абу Довуд деди: Буни Ҳаммод ибн Зайд Айюбдан ривоят қилган, аммо «уларнинг сийдиги» сўзини зикр қилмаган. Абу Довуд деди: Бу (сийдик ҳақидаги қисм) саҳиҳ эмас. «Уларнинг сийдиги» ҳақида фақат Анаснинг ҳадисигина бор, уни эса Басра аҳли якка ўзи ривоят қилган.