حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، أَخْبَرَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، أَخْبَرَنَا أَبِي قَالَ، سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ أَيُّوبَ، يُحَدِّثُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ أَبِي أَنَسٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ الْمِصْرِيِّ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، قَالَ احْتَلَمْتُ فِي لَيْلَةٍ بَارِدَةٍ فِي غَزْوَةِ ذَاتِ السَّلاَسِلِ فَأَشْفَقْتُ إِنِ اغْتَسَلْتُ أَنْ أَهْلِكَ فَتَيَمَّمْتُ ثُمَّ صَلَّيْتُ بِأَصْحَابِي الصُّبْحَ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " يَا عَمْرُو صَلَّيْتَ بِأَصْحَابِكَ وَأَنْتَ جُنُبٌ " . فَأَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي مَنَعَنِي مِنَ الاِغْتِسَالِ وَقُلْتُ إِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ يَقُولُ { وَلاَ تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًا } فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ يَقُلْ شَيْئًا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرٍ مِصْرِيٌّ مَوْلَى خَارِجَةَ بْنِ حُذَافَةَ وَلَيْسَ هُوَ ابْنَ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ .
Ibn al-Musanno bizga shunday dedi: Vahb ibn Jarir bizga xabar berdi: Otam bizga xabar berib, dedi: Men Yahyo ibn Ayyubning Yazid ibn Abu Habibdan, u Imron ibn Abu Anasdan, u Abdurrahmon ibn Jubayr al-Misriydan, u Amr ibn al-Osdan rivoyat qilib aytayotganini eshitdim. (Amr ibn al-Os roziyallohu anhu) dedi: Zotus Salosil gʻazotida sovuq bir kechada menga ehtilom (tush koʻrib junub boʻlish) yetdi. Agar gʻusl qilsam, halok boʻlishdan qoʻrqdim. Shuning uchun tayammum qildim, soʻng ashoblarimga bomdod namozini oʻqib berdim. Ular buni Paygʻambar ﷺ ga aytishdi. Shunda u zot: «Ey Amr, junub holingda ashoblaringga namoz oʻqib berdingmi?» dedilar. Men u zotga gʻusldan toʻsgan sababni aytdim va: «Men Allohning {Oʻzingizni oʻldirmangiz, albatta Alloh sizlarga mehribondir} (Niso 29) deganini eshitganman», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ kulib qoʻydilar va hech narsa demadilar. Abu Dovud dedi: Abdurrahmon ibn Jubayr — misrlik, Xorija ibn Huzofaning ozod qilingan quli boʻlib, u Jubayr ibn Nufayrning oʻgʻli emas.Ибн ал-Мусанно бизга шундай деди: Ваҳб ибн Жарир бизга хабар берди: Отам бизга хабар бериб, деди: Мен Яҳё ибн Айюбнинг Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Имрон ибн Абу Анасдан, у Абдурраҳмон ибн Жубайр ал-Мисрийдан, у Амр ибн ал-Осдан ривоят қилиб айтаётганини эшитдим. (Амр ибн ал-Ос розияллоҳу анҳу) деди: Зотус Салосил ғазотида совуқ бир кечада менга эҳтилом (туш кўриб жунуб бўлиш) етди. Агар ғусл қилсам, ҳалок бўлишдан қўрқдим. Шунинг учун таяммум қилдим, сўнг ашобларимга бомдод намозини ўқиб бердим. Улар буни Пайғамбар ﷺ га айтишди. Шунда у зот: «Эй Амр, жунуб ҳолингда ашобларингга намоз ўқиб бердингми?» дедилар. Мен у зотга ғуслдан тўсган сабабни айтдим ва: «Мен Аллоҳнинг {Ўзингизни ўлдирмангиз, албатта Аллоҳ сизларга меҳрибондир} (Нисо 29) деганини эшитганман», дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ кулиб қўйдилар ва ҳеч нарса демадилар. Абу Довуд деди: Абдурраҳмон ибн Жубайр — мисрлик, Хорижа ибн Ҳузофанинг озод қилинган қули бўлиб, у Жубайр ибн Нуфайрнинг ўғли эмас.