حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ بْنُ عَبْدِ الْوَاحِدِ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْتَنُّ وَعِنْدَهُ رَجُلاَنِ أَحَدُهُمَا أَكْبَرُ مِنَ الآخَرِ فَأُوحِيَ إِلَيْهِ فِي فَضْلِ السِّوَاكِ " أَنْ كَبِّرْ " . أَعْطِ السِّوَاكَ أَكْبَرَهُمَا . قَالَ أَحْمَدُ - هُوَ ابْنُ حَزْمٍ - قَالَ لَنَا أَبُو سَعِيدٍ هُوَ ابْنُ الأَعْرَابِيِّ هَذَا مِمَّا تَفَرَّدَ بِهِ أَهْلُ الْمَدِينَةِ .
Oisha — moʻminlar onasi (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ misvok ishlatar edilar; yonlarida ikki kishi bor — biri ikkinchisidan kattaroq edi. Shunda u zotga misvokning fazli haqida vahiy keldi: «Kattasini (hurmat qil)» — yaʼni misvokni ularning kattasiga ber (deb). Ahmad (ibn Hazm) aytadi: Bizga Abu Said (Ibnul-Aʼrobiy): «Bu — Madina ahli yakka oʻzi rivoyat qilgan (hadis)lardandir», — dedi.Оиша — мўминлар онаси (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мисвок ишлатар эдилар; ёнларида икки киши бор — бири иккинчисидан каттароқ эди. Шунда у зотга мисвокнинг фазли ҳақида ваҳий келди: «Каттасини (ҳурмат қил)» — яъни мисвокни уларнинг каттасига бер (деб). Аҳмад (ибн Ҳазм) айтади: Бизга Абу Саид (Ибнул-Аъробий): «Бу — Мадина аҳли якка ўзи ривоят қилган (ҳадис)лардандир», — деди.