حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، - يَعْنِي ابْنَ عُيَيْنَةَ - عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ الْجَزَرِيِّ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ عَلِيٍّ، - رضى الله عنه - قَالَ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ أَقُومَ عَلَى بُدْنِهِ وَأَقْسِمَ جُلُودَهَا وَجِلاَلَهَا وَأَمَرَنِي أَنْ لاَ أُعْطِيَ الْجَزَّارَ مِنْهَا شَيْئًا وَقَالَ " نَحْنُ نُعْطِيهِ مِنْ عِنْدِنَا " .
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga oʻz qurbonlik tuyalarining boshida turishimni va ularning terilari hamda ustlariga yopilgan jullarini (sadaqa qilib) taqsimlashimni buyurdilar. Hamda menga ulardan biror narsani qassobga (haqi sifatida) bermaslikni buyurdilar va: «Biz unga oʻz tarafimizdan beramiz», dedilar.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга ўз қурбонлик туяларининг бошида туришимни ва уларнинг терилари ҳамда устларига ёпилган жулларини (садақа қилиб) тақсимлашимни буюрдилар. Ҳамда менга улардан бирор нарсани қассобга (ҳақи сифатида) бермасликни буюрдилар ва: «Биз унга ўз тарафимиздан берамиз», дедилар.