حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ، مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بَاتَ بِهَا - يَعْنِي بِذِي الْحُلَيْفَةِ - حَتَّى أَصْبَحَ ثُمَّ رَكِبَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ عَلَى الْبَيْدَاءِ حَمِدَ اللَّهَ وَسَبَّحَ وَكَبَّرَ ثُمَّ أَهَلَّ بِحَجٍّ وَعُمْرَةٍ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهِمَا فَلَمَّا قَدِمْنَا أَمَرَ النَّاسَ فَحَلُّوا حَتَّى إِذَا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ أَهَلُّوا بِالْحَجِّ وَنَحَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَبْعَ بَدَنَاتٍ بِيَدِهِ قِيَامًا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ الَّذِي تَفَرَّدَ بِهِ - يَعْنِي أَنَسًا - مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ أَنَّهُ بَدَأَ بِالْحَمْدِ وَالتَّسْبِيحِ وَالتَّكْبِيرِ ثُمَّ أَهَلَّ بِالْحَجِّ .
Abu Salama Muso ibn Ismoil bizga aytib berdi: bizga Vuhayb aytib berdi, bizga Ayyub Abu Qilobadan, u Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildiki, Paygʻambar ﷺ u yerda — yaʼni Zul-Hulayfada — tonggacha tunadilar, soʻng (tuyalariga) mindilar. Tuya u zot ﷺ bilan Baydoda tik turganda Allohga hamd aytdilar, tasbeh va takbir aytdilar, soʻng haj va umra uchun talbiya aytdilar. Odamlar ham ikkalasi uchun talbiya aytdilar. Biz (Makkaga) kelganimizda, u zot ﷺ odamlarga buyurdilar, ular ihromdan chiqdilar. Tarviya kuni (Zulhijjaning sakkizinchisi) kelganda, ular yana haj uchun talbiya aytdilar (ihrom bogʻladilar). Rasululloh ﷺ oʻz qoʻllari bilan yetti tuyani tik holatda soʻydilar. Abu Dovud aytdi: bu hadisda u — yaʼni Anas — yolgʻiz rivoyat qilgan narsa shuki, u zot ﷺ hamd, tasbeh va takbirdan boshlab, soʻng haj uchun talbiya aytganlaridir.Абу Салама Мусо ибн Исмоил бизга айтиб берди: бизга Вуҳайб айтиб берди, бизга Айюб Абу Қилобадан, у Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилдики, Пайғамбар ﷺ у ерда — яъни Зул-Ҳулайфада — тонггача тунадилар, сўнг (туяларига) миндилар. Туя у зот ﷺ билан Байдода тик турганда Аллоҳга ҳамд айтдилар, тасбеҳ ва такбир айтдилар, сўнг ҳаж ва умра учун талбия айтдилар. Одамлар ҳам иккаласи учун талбия айтдилар. Биз (Маккага) келганимизда, у зот ﷺ одамларга буюрдилар, улар иҳромдан чиқдилар. Тарвия куни (Зулҳижжанинг саккизинчиси) келганда, улар яна ҳаж учун талбия айтдилар (иҳром боғладилар). Расулуллоҳ ﷺ ўз қўллари билан етти туяни тик ҳолатда сўйдилар. Абу Довуд айтди: бу ҳадисда у — яъни Анас — ёлғиз ривоят қилган нарса шуки, у зот ﷺ ҳамд, тасбеҳ ва такбирдан бошлаб, сўнг ҳаж учун талбия айтганларидир.