حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ، مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ الْغَنَوِيُّ، عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ، قَالَ قُلْتُ لاِبْنِ عَبَّاسٍ يَزْعُمُ قَوْمُكَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ رَمَلَ بِالْبَيْتِ وَأَنَّ ذَلِكَ سُنَّةٌ . قَالَ صَدَقُوا وَكَذَبُوا . قُلْتُ وَمَا صَدَقُوا وَمَا كَذَبُوا قَالَ صَدَقُوا قَدْ رَمَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَذَبُوا لَيْسَ بِسُنَّةٍ إِنَّ قُرَيْشًا قَالَتْ زَمَنَ الْحُدَيْبِيَةِ دَعُوا مُحَمَّدًا وَأَصْحَابَهُ حَتَّى يَمُوتُوا مَوْتَ النَّغَفِ . فَلَمَّا صَالَحُوهُ عَلَى أَنْ يَجِيئُوا مِنَ الْعَاِمِ الْمُقْبِلِ فَيُقِيمُوا بِمَكَّةَ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ فَقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالْمُشْرِكُونَ مِنْ قِبَلِ قُعَيْقِعَانَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأَصْحَابِهِ " ارْمُلُوا بِالْبَيْتِ ثَلاَثًا " . وَلَيْسَ بِسُنَّةٍ . قُلْتُ يَزْعُمُ قَوْمُكَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم طَافَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ عَلَى بَعِيرِهِ وَأَنَّ ذَلِكَ سُنَّةٌ فَقَالَ صَدَقُوا وَكَذَبُوا . قُلْتُ مَا صَدَقُوا وَمَا كَذَبُوا قَالَ صَدَقُوا قَدْ طَافَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ عَلَى بَعِيرِهِ وَكَذَبُوا لَيْسَ بِسُنَّةٍ كَانَ النَّاسُ لاَ يُدْفَعُونَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ يُصْرَفُونَ عَنْهُ فَطَافَ عَلَى بَعِيرٍ لِيَسْمَعُوا كَلاَمَهُ وَلِيَرَوْا مَكَانَهُ وَلاَ تَنَالَهُ أَيْدِيهِمْ .
Abut-Tufayl (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U aytdi: Men Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)ga: «Sening qavming Rasululloh ﷺ Baytni ramal qilganlar (tez yurganlar) va bu sunnat, deb daʼvo qilmoqda», dedim. U: «Ular rost ham aytishdi, yolgʻon ham aytishdi», dedi. Men: «Ular nimada rost, nimada yolgʻon aytishdi?» dedim. U: «Ular Rasululloh ﷺ ramal qilganlar, deb rost aytishdi, biroq bu sunnat emas, deb (rost) aytmasdan, yolgʻon aytishdi. Quraysh Hudaybiya zamonida: ‹Muhammad va uning sahobalarini qoʻyib beringlar, toki ular qurt oʻlimi kabi (ojiz holda) oʻlsinlar›, deyishgandi. Soʻng ular keyingi yili kelib, Makkada uch kun turishlari sharti bilan u zot bilan sulh tuzishganda, Rasululloh ﷺ keldilar, mushriklar esa Quʼayqiʼon tarafida (turishardi). Shunda Rasululloh ﷺ sahobalariga: ‹Baytni uch marta ramal qilib (tez yurib) tavof qilinglar›, dedilar. Bu sunnat emas», dedi. Men: «Sening qavming Rasululloh ﷺ Safo va Marva orasini tuyalari ustida tavof (saʼy) qilganlar va bu sunnat, deb daʼvo qilmoqda», dedim. U: «Ular rost ham aytishdi, yolgʻon ham aytishdi», dedi. Men: «Ular nimada rost, nimada yolgʻon aytishdi?» dedim. U: «Ular Rasululloh ﷺ Safo va Marva orasini tuyalari ustida tavof (saʼy) qilganlar, deb rost aytishdi, biroq bu sunnat emas, deb (rost) aytmasdan, yolgʻon aytishdi. Odamlar Rasululloh ﷺdan nari surilmas va u zotdan chetlatilmas edi. Shu sababli u zot odamlar gaplarini eshitishlari, u zotning oʻrinlarini koʻrishlari va qoʻllari u zotga tegmasligi uchun tuya ustida tavof qildilar», dedi.Абут-Туфайл (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У айтди: Мен Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)га: «Сенинг қавминг Расулуллоҳ ﷺ Байтни рамал қилганлар (тез юрганлар) ва бу суннат, деб даъво қилмоқда», дедим. У: «Улар рост ҳам айтишди, ёлғон ҳам айтишди», деди. Мен: «Улар нимада рост, нимада ёлғон айтишди?» дедим. У: «Улар Расулуллоҳ ﷺ рамал қилганлар, деб рост айтишди, бироқ бу суннат эмас, деб (рост) айтмасдан, ёлғон айтишди. Қурайш Ҳудайбия замонида: ‹Муҳаммад ва унинг саҳобаларини қўйиб беринглар, токи улар қурт ўлими каби (ожиз ҳолда) ўлсинлар›, дейишганди. Сўнг улар кейинги йили келиб, Маккада уч кун туришлари шарти билан у зот билан сулҳ тузишганда, Расулуллоҳ ﷺ келдилар, мушриклар эса Қуъайқиъон тарафида (туришарди). Шунда Расулуллоҳ ﷺ саҳобаларига: ‹Байтни уч марта рамал қилиб (тез юриб) тавоф қилинглар›, дедилар. Бу суннат эмас», деди. Мен: «Сенинг қавминг Расулуллоҳ ﷺ Сафо ва Марва орасини туялари устида тавоф (саъй) қилганлар ва бу суннат, деб даъво қилмоқда», дедим. У: «Улар рост ҳам айтишди, ёлғон ҳам айтишди», деди. Мен: «Улар нимада рост, нимада ёлғон айтишди?» дедим. У: «Улар Расулуллоҳ ﷺ Сафо ва Марва орасини туялари устида тавоф (саъй) қилганлар, деб рост айтишди, бироқ бу суннат эмас, деб (рост) айтмасдан, ёлғон айтишди. Одамлар Расулуллоҳ ﷺдан нари сурилмас ва у зотдан четлатилмас эди. Шу сабабли у зот одамлар гапларини эшитишлари, у зотнинг ўринларини кўришлари ва қўллари у зотга тегмаслиги учун туя устида тавоф қилдилар», деди.