حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ حُمَيْدٍ الأَعْرَجِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُعَاذٍ التَّيْمِيِّ، قَالَ خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ بِمِنًى فَفُتِحَتْ أَسْمَاعُنَا حَتَّى كُنَّا نَسْمَعُ مَا يَقُولُ وَنَحْنُ فِي مَنَازِلِنَا فَطَفِقَ يُعَلِّمُهُمْ مَنَاسِكَهُمْ حَتَّى بَلَغَ الْجِمَارَ فَوَضَعَ أُصْبُعَيْهِ السَّبَّابَتَيْنِ فِي أُذُنَيْهِ ثُمَّ قَالَ " بِحَصَى الْخَذْفِ " . ثُمَّ أَمَرَ الْمُهَاجِرِينَ فَنَزَلُوا فِي مُقَدَّمِ الْمَسْجِدِ وَأَمَرَ الأَنْصَارَ فَنَزَلُوا مِنْ وَرَاءِ الْمَسْجِدِ ثُمَّ نَزَلَ النَّاسُ بَعْدَ ذَلِكَ .
Abdurrahmon ibn Muoz at-Taymiy (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Rasululloh ﷺ bizga, biz Minoda turgan paytimizda xutba qildilar. Shunda quloqlarimiz shunday ochildiki, hatto biz oʻz manzillarimizda turib u zot aytayotgan narsalarni eshitardik. U zot odamlarga haj amallarini oʻrgata boshladilar, toki jamralar (otishi)ga yetganlarida ikki koʻrsatkich barmoqlarini quloqlariga qoʻyib: «(Otsangiz,) xazaf toshchalari bilan (oting)», dedilar. Soʻng muhojirlarga buyurdilar, ular masjidning oldi tomoniga tushdilar, ansorlarga buyurdilar, ular masjidning orqasiga tushdilar, soʻng undan keyin (boshqa) odamlar tushdilar.Абдурраҳмон ибн Муоз ат-Таймий (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: У айтди: Расулуллоҳ ﷺ бизга, биз Минода турган пайтимизда хутба қилдилар. Шунда қулоқларимиз шундай очилдики, ҳатто биз ўз манзилларимизда туриб у зот айтаётган нарсаларни эшитардик. У зот одамларга ҳаж амалларини ўргата бошладилар, токи жамралар (отиши)га етганларида икки кўрсаткич бармоқларини қулоқларига қўйиб: «(Отсангиз,) хазаф тошчалари билан (отинг)», дедилар. Сўнг муҳожирларга буюрдилар, улар масжиднинг олди томонига тушдилар, ансорларга буюрдилар, улар масжиднинг орқасига тушдилар, сўнг ундан кейин (бошқа) одамлар тушдилар.