حَدَّثَنَا حَامِدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ إِنْسَانٍ الطَّائِفِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنِ الزُّبَيْرِ، قَالَ لَمَّا أَقْبَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ لِيَّةَ حَتَّى إِذَا كُنَّا عِنْدَ السِّدْرَةِ وَقَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي طَرَفِ الْقَرْنِ الأَسْوَدِ حَذْوَهَا فَاسْتَقْبَلَ نَخِبًا بِبَصَرِهِ وَقَالَ مَرَّةً وَادِيَهُ وَوَقَفَ حَتَّى اتَّقَفَ النَّاسُ كُلُّهُمْ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ صَيْدَ وَجٍّ وَعِضَاهَهُ حَرَامٌ مُحَرَّمٌ لِلَّهِ " . وَذَلِكَ قَبْلَ نُزُولِهِ الطَّائِفَ وَحِصَارِهِ لِثَقِيفٍ .
Zubayr (roziyallohu anhu) aytadi: biz Rasululloh ﷺ bilan Liyyadan kelayotganimizda, Sidra (daraxti) oldiga yetganimizda, Rasululloh ﷺ uning roʻparasidagi al-Qarn al-Asvad chetida toʻxtadilar va koʻzlari bilan Naxbga (yoki bir martasida: uning vodiysiga) qaradilar. Va barcha odamlar toʻxtaguncha toʻxtab turdilar, soʻngra: «Albatta Vajjning ovi va uning tikanli daraxtlari Alloh uchun harom, taqiqlangandir», dedilar. Bu esa u zotning Toifga tushishlaridan va Saqif (qabilasi)ni qamal qilishlaridan oldin boʻlgan edi.Зубайр (розияллоҳу анҳу) айтади: биз Расулуллоҳ ﷺ билан Лийядан келаётганимизда, Сидра (дарахти) олдига етганимизда, Расулуллоҳ ﷺ унинг рўпарасидаги ал-Қарн ал-Асвад четида тўхтадилар ва кўзлари билан Нахбга (ёки бир мартасида: унинг водийсига) қарадилар. Ва барча одамлар тўхтагунча тўхтаб турдилар, сўнгра: «Албатта Важжнинг ови ва унинг тиканли дарахтлари Аллоҳ учун ҳаром, тақиқлангандир», дедилар. Бу эса у зотнинг Тоифга тушишларидан ва Сақиф (қабиласи)ни қамал қилишларидан олдин бўлган эди.