حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ فِرَاسٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، فِي رَجُلٍ تَزَوَّجَ امْرَأَةً فَمَاتَ عَنْهَا وَلَمْ يَدْخُلْ بِهَا وَلَمْ يَفْرِضْ لَهَا الصَّدَاقَ فَقَالَ لَهَا الصَّدَاقُ كَامِلاً وَعَلَيْهَا الْعِدَّةُ وَلَهَا الْمِيرَاثُ . فَقَالَ مَعْقِلُ بْنُ سِنَانٍ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَى بِهِ فِي بِرْوَعَ بِنْتِ وَاشِقٍ .
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir ayolga uylanib, u bilan qoʻshilmasdan (xilvatda boʻlmasdan) va unga mahr belgilamasdan vafot etgan kishi haqida (soʻralganida), u (Ibn Masʼud): «Unga (oʻz tengi ayollarnikiday) toʻliq mahr beriladi, uning zimmasida idda (kutish muddati) bor va unga meros (ulushi) ham bor», dedi. Shunda Maʼqil ibn Sinon: «Men Rasululloh ﷺ Birvaʼ binti Voshiq haqida xuddi shunday hukm chiqarganlarini eshitganman», dedi.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир аёлга уйланиб, у билан қўшилмасдан (хилватда бўлмасдан) ва унга маҳр белгиламасдан вафот этган киши ҳақида (сўралганида), у (Ибн Масъуд): «Унга (ўз тенги аёлларникидай) тўлиқ маҳр берилади, унинг зиммасида идда (кутиш муддати) бор ва унга мерос (улуши) ҳам бор», деди. Шунда Маъқил ибн Синон: «Мен Расулуллоҳ ﷺ Бирваъ бинти Вошиқ ҳақида худди шундай ҳукм чиқарганларини эшитганман», деди.