أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ زَائِدَةَ بْنِ قُدَامَةَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، وَالأَسْوَدِ، قَالاَ أُتِيَ عَبْدُ اللَّهِ فِي رَجُلٍ تَزَوَّجَ امْرَأَةً وَلَمْ يَفْرِضْ لَهَا فَتُوُفِّيَ قَبْلَ أَنْ يَدْخُلَ بِهَا فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ سَلُوا هَلْ تَجِدُونَ فِيهَا أَثَرًا قَالُوا يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ مَا نَجِدُ فِيهَا يَعْنِي أَثَرًا . قَالَ أَقُولُ بِرَأْيِي فَإِنْ كَانَ صَوَابًا فَمِنَ اللَّهِ لَهَا كَمَهْرِ نِسَائِهَا لاَ وَكْسَ وَلاَ شَطَطَ وَلَهَا الْمِيرَاثُ وَعَلَيْهَا الْعِدَّةُ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَشْجَعَ فَقَالَ فِي مِثْلِ هَذَا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِينَا فِي امْرَأَةٍ يُقَالُ لَهَا بِرْوَعُ بِنْتُ وَاشِقٍ تَزَوَّجَتْ رَجُلاً فَمَاتَ قَبْلَ أَنْ يَدْخُلَ بِهَا فَقَضَى لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِ صَدَاقِ نِسَائِهَا وَلَهَا الْمِيرَاثُ وَعَلَيْهَا الْعِدَّةُ . فَرَفَعَ عَبْدُ اللَّهِ يَدَيْهِ وَكَبَّرَ . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ لاَ أَعْلَمُ أَحَدًا قَالَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ الأَسْوَدُ غَيْرُ زَائِدَةَ .
Alqama (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Abdulloh (ibn Masʼud)ning oldiga bir ayolga uylanib, unga mahr belgilamasdan turib, u bilan qoʻshilishdan oldin vafot etgan erkak (masalasi) keltirildi. Abdulloh: «Bu haqda birron asar (rivoyat) topa olasizmi, soʻrang», dedi. Ular: «Ey Abu Abdurrahmon, bu haqda asar topa olmadik», deyishdi. U: «Oʻz raʼyim bilan aytaman, agar toʻgʻri boʻlsa, u Allohdandir: unga oʻz tengdoshlaridek mahr beriladi, kam ham, koʻp ham emas, unga meros ham bor va u idda saqlaydi», dedi. Shunda Ashjaʼdan bir kishi turib: «Rasululloh ﷺ shunga oʻxshash (masalada) bizning oramizdagi Barvaʼ binti Voshiq degan ayol haqida hukm qilgan edilar. U bir erkakka turmushga chiqqan, u esa u bilan qoʻshilishdan oldin vafot etgan edi. Rasululloh ﷺ unga tengdoshlarining mahriday mahr, meros va idda saqlashni hukm qilgan edilar», dedi. Shunda Abdulloh qoʻllarini koʻtarib takbir aytdi.Алқама (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Абдуллоҳ (ибн Масъуд)нинг олдига бир аёлга уйланиб, унга маҳр белгиламасдан туриб, у билан қўшилишдан олдин вафот этган эркак (масаласи) келтирилди. Абдуллоҳ: «Бу ҳақда биррон асар (ривоят) топа оласизми, сўранг», деди. Улар: «Эй Абу Абдурраҳмон, бу ҳақда асар топа олмадик», дейишди. У: «Ўз раъйим билан айтаман, агар тўғри бўлса, у Аллоҳдандир: унга ўз тенгдошларидек маҳр берилади, кам ҳам, кўп ҳам эмас, унга мерос ҳам бор ва у идда сақлайди», деди. Шунда Ашжаъдан бир киши туриб: «Расулуллоҳ ﷺ шунга ўхшаш (масалада) бизнинг орамиздаги Барваъ бинти Вошиқ деган аёл ҳақида ҳукм қилган эдилар. У бир эркакка турмушга чиққан, у эса у билан қўшилишдан олдин вафот этган эди. Расулуллоҳ ﷺ унга тенгдошларининг маҳридай маҳр, мерос ва идда сақлашни ҳукм қилган эдилар», деди. Шунда Абдуллоҳ қўлларини кўтариб такбир айтди.