حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، - وَهَذَا حَدِيثُهُ - قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي عُبَيْدٍ، قَالَ شَهِدْتُ الْعِيدَ مَعَ عُمَرَ فَبَدَأَ بِالصَّلاَةِ قَبْلَ الْخُطْبَةِ ثُمَّ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ صِيَامِ هَذَيْنِ الْيَوْمَيْنِ أَمَّا يَوْمُ الأَضْحَى فَتَأْكُلُونَ مِنْ لَحْمِ نُسُكِكُمْ وَأَمَّا يَوْمُ الْفِطْرِ فَفِطْرُكُمْ مِنْ صِيَامِكُمْ .
Abu Ubayd (rahimahulloh) aytadi: Men Umar (roziyallohu anhu) bilan birga hayit (namozi)da hozir boʻldim. U xutbadan oldin namozni boshladi, soʻngra: «Albatta, Rasululloh ﷺ mana shu ikki kunda roʻza tutishdan qaytardilar. Qurbon hayiti kuniga kelsak, sizlar qurbonlik (hayvon)laringizning goʻshtidan yeysizlar; Ramazon hayiti kuniga kelsak, u sizlarning roʻzangizni ochishingiz (kuni)dir», dedi.Абу Убайд (раҳимаҳуллоҳ) айтади: Мен Умар (розияллоҳу анҳу) билан бирга ҳайит (намози)да ҳозир бўлдим. У хутбадан олдин намозни бошлади, сўнгра: «Албатта, Расулуллоҳ ﷺ мана шу икки кунда рўза тутишдан қайтардилар. Қурбон ҳайити кунига келсак, сизлар қурбонлик (ҳайвон)ларингизнинг гўштидан ейсизлар; Рамазон ҳайити кунига келсак, у сизларнинг рўзангизни очишингиз (куни)дир», деди.