حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ الأَشَجِّ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي رَافِعٍ، أَنَّ أَبَا رَافِعٍ، أَخْبَرَهُ قَالَ بَعَثَتْنِي قُرَيْشٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُلْقِيَ فِي قَلْبِيَ الإِسْلاَمُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي وَاللَّهِ لاَ أَرْجِعُ إِلَيْهِمْ أَبَدًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لاَ أَخِيسُ بِالْعَهْدِ وَلاَ أَحْبِسُ الْبُرُدَ وَلَكِنِ ارْجِعْ فَإِنْ كَانَ فِي نَفْسِكَ الَّذِي فِي نَفْسِكَ الآنَ فَارْجِعْ " . قَالَ فَذَهَبْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَسْلَمْتُ . قَالَ بُكَيْرٌ وَأَخْبَرَنِي أَنَّ أَبَا رَافِعٍ كَانَ قِبْطِيًّا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا كَانَ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ فَأَمَّا الْيَوْمَ فَلاَ يَصْلُحُ .
Ahmad ibn Solih bizga Abdulloh ibn Vahb orqali rivoyat qildi, unga Amr xabar berdi, u Bukayr ibn al-Ashajdan, u al-Hasan ibn Ali ibn Abu Rofeʼdan rivoyat qildiki, Abu Rofeʼ (roziyallohu anhu) unga xabar berib aytdi: Quraysh meni Rasululloh ﷺ huzurlariga (elchi qilib) yubordi. Rasulullohni ﷺ koʻrganimda, qalbimga Islom solindi va: «Yo Rasululloh, Allohga qasamki, men ularning oldiga hech qachon qaytmayman», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ: «Men ahd-paymonni buzmayman va elchilarni (qaytarib) ushlab qolmayman. Lekin (hozircha) qayt, agar koʻnglingda hozir borligi (Islom) yana boʻlsa, soʻng qaytib kel», dedilar. (Abu Rofeʼ) dedi: Shunday qilib men ketdim, soʻng Nabiy ﷺ huzurlariga kelib, Islomni qabul qildim. Bukayr aytdi: U (al-Hasan) menga Abu Rofeʼning qibtiy (misrlik) ekanini xabar berdi. Abu Dovud aytdi: Bu hukm oʻsha zamonda (joriy) edi, bugungi kunda esa bu (elchini ushlab qolmaslik shartsiz) toʻgʻri kelmaydi.Аҳмад ибн Солиҳ бизга Абдуллоҳ ибн Ваҳб орқали ривоят қилди, унга Амр хабар берди, у Букайр ибн ал-Ашаждан, у ал-Ҳасан ибн Али ибн Абу Рофеъдан ривоят қилдики, Абу Рофеъ (розияллоҳу анҳу) унга хабар бериб айтди: Қурайш мени Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига (элчи қилиб) юборди. Расулуллоҳни ﷺ кўрганимда, қалбимга Ислом солинди ва: «Ё Расулуллоҳ, Аллоҳга қасамки, мен уларнинг олдига ҳеч қачон қайтмайман», дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Мен аҳд-паймонни бузмайман ва элчиларни (қайтариб) ушлаб қолмайман. Лекин (ҳозирча) қайт, агар кўнглингда ҳозир борлиги (Ислом) яна бўлса, сўнг қайтиб кел», дедилар. (Абу Рофеъ) деди: Шундай қилиб мен кетдим, сўнг Набий ﷺ ҳузурларига келиб, Исломни қабул қилдим. Букайр айтди: У (ал-Ҳасан) менга Абу Рофеънинг қибтий (мисрлик) эканини хабар берди. Абу Довуд айтди: Бу ҳукм ўша замонда (жорий) эди, бугунги кунда эса бу (элчини ушлаб қолмаслик шартсиз) тўғри келмайди.