Yahyo ibn Said (rahimahulloh)ga Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan yetib kelishicha, u shunday degan: «Qaysi qavmda gʻulul (oʻljadan xiyonat) paydo boʻlsa, albatta ularning qalblariga qoʻrquv solinadi. Qaysi qavmda zino yoyilsa, albatta ularda oʻlim koʻpayadi. Qaysi qavm oʻlchov va tarozini kamaytirsa, albatta ulardan rizq uziladi. Qaysi qavm haqsizlik bilan hukm qilsa, albatta ularda qon (toʻkilishi) yoyiladi. Qaysi qavm ahdni buzsa, albatta Alloh ularga dushmanni gʻolib qiladi».Яҳё ибн Саид (раҳимаҳуллоҳ)га Абдуллоҳ ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан етиб келишича, у шундай деган: «Қайси қавмда ғулул (ўлжадан хиёнат) пайдо бўлса, албатта уларнинг қалбларига қўрқув солинади. Қайси қавмда зино ёйилса, албатта уларда ўлим кўпаяди. Қайси қавм ўлчов ва тарозини камайтирса, албатта улардан ризқ узилади. Қайси қавм ҳақсизлик билан ҳукм қилса, албатта уларда қон (тўкилиши) ёйилади. Қайси қавм аҳдни бузса, албатта Аллоҳ уларга душманни ғолиб қилади».