حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ الْقَعْقَاعِ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَجُلٌ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَا رَسُولَ اللَّهِ أَىُّ الصَّدَقَةِ أَفْضَلُ قَالَ " أَنْ تَصَدَّقَ وَأَنْتَ صَحِيحٌ حَرِيصٌ تَأْمُلُ الْبَقَاءَ وَتَخْشَى الْفَقْرَ وَلاَ تُمْهِلْ حَتَّى إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ قُلْتَ لِفُلاَنٍ كَذَا وَلِفُلاَنٍ كَذَا وَقَدْ كَانَ لِفُلاَنٍ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytadilar: Bir kishi Nabiy ﷺga: «Yo Rasululloh, qaysi sadaqa afzalroq?» dedi. U zot: «Sogʻ-salomat, mol-dunyoga haris, (uzoq) yashashni umid qilib, kambagʻallikdan qoʻrqib turgan holatingda sadaqa qilishingdir. (Jon) boʻgʻzingga yetganida: ‹Falonchiga buncha, falonchiga buncha›, deguningga qadar (sadaqani) kechiktirma, axir u (mol) allaqachon falonchiniki boʻlib boʻlgandir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтадилар: Бир киши Набий ﷺга: «Ё Расулуллоҳ, қайси садақа афзалроқ?» деди. У зот: «Соғ-саломат, мол-дунёга ҳарис, (узоқ) яшашни умид қилиб, камбағалликдан қўрқиб турган ҳолатингда садақа қилишингдир. (Жон) бўғзингга етганида: ‹Фалончига бунча, фалончига бунча›, дегунингга қадар (садақани) кечиктирма, ахир у (мол) аллақачон фалончиники бўлиб бўлгандир», дедилар.