Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Paygʻambar ﷺ ga kelib: «Yo Rasululloh, qaysi sadaqa savobda eng afzal?» — dedi. U zot: «Sen sogʻ-salomat, baxil va kambagʻallikdan qoʻrqib, boylikni istab turgan paytda bergan sadaqang. Uni — oʻlim (vaqti) yaqinlashguncha — kechiktirib, soʻng: ‹Falonchiga shuncha, falonchiga shuncha bering›, — deb aytma; holbuki u (mol) allaqachon falonchiniki boʻlib boʻlgan (yaʼni kech boʻladi)», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Пайғамбар ﷺ га келиб: «Ё Расулуллоҳ, қайси садақа савобда энг афзал?» — деди. У зот: «Сен соғ-саломат, бахил ва камбағалликдан қўрқиб, бойликни истаб турган пайтда берган садақанг. Уни — ўлим (вақти) яқинлашгунча — кечиктириб, сўнг: ‹Фалончига шунча, фалончига шунча беринг›, — деб айтма; ҳолбуки у (мол) аллақачон фалончиники бўлиб бўлган (яъни кеч бўлади)», — дедилар.