حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنِ الْمُسَيَّبِ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ تَمِيمٍ الطَّائِيِّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ دَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ رَافِعُو أَيْدِيهِمْ - قَالَ زُهَيْرٌ أُرَاهُ قَالَ - فِي الصَّلاَةِ فَقَالَ " مَا لِي أَرَاكُمْ رَافِعِي أَيْدِيكُمْ كَأَنَّهَا أَذْنَابُ خَيْلٍ شُمْسٍ اسْكُنُوا فِي الصَّلاَةِ " .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ huzurimizga kirdilar, odamlar esa qoʻllarini koʻtarmoqda edilar — Zuhayr: «U ‹namozda› degan boʻlsa kerak», dedi — shunda u zot: «Nega men sizlarni qoʻllaringizni xuddi serbu otlarning dumlaridek koʻtarayotganingizni koʻryapman? Namozda osoyishta turing», dedilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳузуримизга кирдилар, одамлар эса қўлларини кўтармоқда эдилар — Зуҳайр: «У ‹намозда› деган бўлса керак», деди — шунда у зот: «Нега мен сизларни қўлларингизни худди сербу отларнинг думларидек кўтараётганингизни кўряпман? Намозда осойишта туринг», дедилар.