حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي الْمِنْهَالِ، عَنْ أَبِي بَرْزَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الظُّهْرَ إِذَا زَالَتِ الشَّمْسُ وَيُصَلِّي الْعَصْرَ وَإِنَّ أَحَدَنَا لَيَذْهَبُ إِلَى أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَيَرْجِعُ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ وَنَسِيتُ الْمَغْرِبَ وَكَانَ لاَ يُبَالِي تَأْخِيرَ الْعِشَاءِ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ . قَالَ ثُمَّ قَالَ إِلَى شَطْرِ اللَّيْلِ . قَالَ وَكَانَ يَكْرَهُ النَّوْمَ قَبْلَهَا وَالْحَدِيثَ بَعْدَهَا وَكَانَ يُصَلِّي الصُّبْحَ وَمَا يَعْرِفُ أَحَدُنَا جَلِيسَهُ الَّذِي كَانَ يَعْرِفُهُ وَكَانَ يَقْرَأُ فِيهَا مِنَ السِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ .
Abu Barza (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ peshin namozini quyosh ogʻgan paytda oʻqirdilar; va asr namozini shunday (paytda) oʻqirdilarki, bizdan biri Madinaning eng chekkasiga borib qaytar, quyosh esa hali tirik (baland va yorqin) boʻlardi. Shomni esa (u nima deganini) unutdim. U zot xufton namozini kechaning uchdan biri (oʻtgunicha) kechiktirishga parvo qilmas edilar. (Roviy) dedi: Soʻng: «Kechaning yarmigacha», dedi. (Roviy) dedi: U zot undan oldin uxlashni va undan keyin (gap-soʻz) suhbat qilishni yoqtirmas edilar. Va bomdod namozini shunday (paytda) oʻqirdilarki, bizdan biri yaxshi taniydigan yonidagi kishisini (zoʻrgʻa) tanir edi. U (zot bomdodda) oltmishdan yuzgacha (oyat) oʻqirdilar.Абу Барза (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ пешин намозини қуёш оғган пайтда ўқирдилар; ва аср намозини шундай (пайтда) ўқирдиларки, биздан бири Мадинанинг энг чеккасига бориб қайтар, қуёш эса ҳали тирик (баланд ва ёрқин) бўларди. Шомни эса (у нима деганини) унутдим. У зот хуфтон намозини кечанинг учдан бири (ўтгунича) кечиктиришга парво қилмас эдилар. (Ровий) деди: Сўнг: «Кечанинг ярмигача», деди. (Ровий) деди: У зот ундан олдин ухлашни ва ундан кейин (гап-сўз) суҳбат қилишни ёқтирмас эдилар. Ва бомдод намозини шундай (пайтда) ўқирдиларки, биздан бири яхши танийдиган ёнидаги кишисини (зўрға) танир эди. У (зот бомдодда) олтмишдан юзгача (оят) ўқирдилар.