حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، - وَهُوَ ابْنُ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ - قَالَ - سَأَلْنَا جَابِرًا عَنْ وَقْتِ، صَلاَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ كَانَ يُصَلِّي الظُّهْرَ بِالْهَاجِرَةِ وَالْعَصْرَ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ وَالْمَغْرِبَ إِذَا غَرَبَتِ الشَّمْسُ وَالْعِشَاءَ إِذَا كَثُرَ النَّاسُ عَجَّلَ وَإِذَا قَلُّوا أَخَّرَ وَالصُّبْحَ بِغَلَسٍ .
Muhammad ibn Amr ibn al-Hasan — u Hasan ibn Ali ibn Abu Tolibning (nabirasi) — dan rivoyat qilinadi: Biz Jobirdan Nabiy ﷺning namoz vaqti haqida soʻradik. U: «U zot peshinni jazirama issiqda, asrni quyosh tirik (baland va yorqin) boʻlgan paytda, shomni quyosh botgan paytda oʻqirdilar; xuftonni esa odamlar koʻp boʻlsa erta, oz boʻlsa kechroq oʻqirdilar; bomdodni esa qorongʻulikda oʻqirdilar», dedi.Муҳаммад ибн Амр ибн ал-Ҳасан — у Ҳасан ибн Али ибн Абу Толибнинг (набираси) — дан ривоят қилинади: Биз Жобирдан Набий ﷺнинг намоз вақти ҳақида сўрадик. У: «У зот пешинни жазирама иссиқда, асрни қуёш тирик (баланд ва ёрқин) бўлган пайтда, шомни қуёш ботган пайтда ўқирдилар; хуфтонни эса одамлар кўп бўлса эрта, оз бўлса кечроқ ўқирдилар; бомдодни эса қоронғуликда ўқирдилар», деди.