حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو ـ هُوَ ابْنُ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ ـ قَالَ سَأَلْنَا جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ صَلاَةِ النَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم فَقَالَ كَانَ يُصَلِّي الظُّهْرَ بِالْهَاجِرَةِ، وَالْعَصْرَ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ، وَالْمَغْرِبَ إِذَا وَجَبَتْ، وَالْعِشَاءَ إِذَا كَثُرَ النَّاسُ عَجَّلَ، وَإِذَا قَلُّوا أَخَّرَ، وَالصُّبْحَ بِغَلَسٍ.
Muhammad ibn Amr (Jobirdan) rivoyat qiladi: Biz Jobir ibn Abdullohdan Paygʻambar ﷺ ning namozlari haqida soʻradik. U: «U zot peshinni peshin mahalida, asrni quyosh hali issiq boʻlgan paytda, shomni quyosh botgach (oʻz vaqtida) oʻqir edilar. Xufton odamlar yigʻilsa erta oʻqilar, ular kam boʻlsa kechiktirilar edi; bomdod namozi esa hali qorongʻi paytda oʻqilar edi», — dedi.Муҳаммад ибн Амр (Жобирдан) ривоят қилади: Биз Жобир ибн Абдуллоҳдан Пайғамбар ﷺ нинг намозлари ҳақида сўрадик. У: «У зот пешинни пешин маҳалида, асрни қуёш ҳали иссиқ бўлган пайтда, шомни қуёш ботгач (ўз вақтида) ўқир эдилар. Хуфтон одамлар йиғилса эрта ўқилар, улар кам бўлса кечиктирилар эди; бомдод намози эса ҳали қоронғи пайтда ўқилар эди», — деди.