Muoz ibn Jabal (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U dedi: «Biz Paygʻambar ﷺni xufton namozida kutib turdik. U zot shu qadar kechiktirdilarki, hatto ayrim kishilar u zot chiqmaslar deb oʻylab qoldi, bizdan baʼzimiz esa: ‹U zot namozni oʻqib boʻldilar›, der edi. Biz shu holatda turganimizda Paygʻambar ﷺ chiqdilar. Odamlar u zotga aytgan gaplarini aytishdi. Shunda u zot ularga: ‹Bu namozni qorongʻulikda oʻqinglar, chunki sizlar shu namoz bilan boshqa barcha ummatlardan ustun qilingansizlar va sizlardan oldin hech bir ummat uni oʻqimagan›, dedilar».Муоз ибн Жабал (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У деди: «Биз Пайғамбар ﷺни хуфтон намозида кутиб турдик. У зот шу қадар кечиктирдиларки, ҳатто айрим кишилар у зот чиқмаслар деб ўйлаб қолди, биздан баъзимиз эса: ‹У зот намозни ўқиб бўлдилар›, дер эди. Биз шу ҳолатда турганимизда Пайғамбар ﷺ чиқдилар. Одамлар у зотга айтган гапларини айтишди. Шунда у зот уларга: ‹Бу намозни қоронғуликда ўқинглар, чунки сизлар шу намоз билан бошқа барча умматлардан устун қилингансизлар ва сизлардан олдин ҳеч бир уммат уни ўқимаган›, дедилар».