Abdussalom ibn Mutohhar bizga rivoyat qildi: Jaʼfar bizga Ali ibn Ali ar-Rifoʼiydan, u Abul-Mutavakkil an-Najiydan, u Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildi. U aytdi: Rasululloh ﷺ tunda (namozga) turganlarida takbir aytar, soʻng: «Subhanaka-llohumma va bihamdik, va tabaroka-smuk, va taolo jadduk, va la ilaha gʻoyruk (Ey Alloh, Seni poklab yod etaman va Senga hamd aytaman, isming barakotli, ulugʻliging oliydir, Sendan oʻzga iloh yoʻq)», der edilar. Soʻng uch marta: «La ilaha illalloh», der edilar. Soʻng uch marta: «Allohu akbaru kabira», der, (keyin): «Aʼuzu billahis-samiʼil-aliymi minash-shaytonir-rojiym, min hamzihi va nafxihi va nafsih (Eshituvchi va Biluvchi Allohdan panoh tilayman, qutilgan shaytondan, uning vasvasasidan, takabburlik puflashidan va sheʼriyat pufaklashidan)», der edilar. Soʻng (Qurʼon) qiroat qilar edilar. Abu Dovud aytdi: Bu hadis haqida ular: «U Ali ibn Alidan, u Hasandan mursal tarzda rivoyat qilingan, vahm (xatolik) Jaʼfardan», deydilar.Абдуссалом ибн Мутоҳҳар бизга ривоят қилди: Жаъфар бизга Али ибн Али ар-Рифўийдан, у Абул-Мутаваккил ан-Нажийдан, у Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилди. У айтди: Расулуллоҳ ﷺ тунда (намозга) турганларида такбир айтар, сўнг: «Субҳанака-ллоҳумма ва биҳамдик, ва табарока-смук, ва таоло жаддук, ва ла илаҳа ғойрук (Эй Аллоҳ, Сени поклаб ёд этаман ва Сенга ҳамд айтаман, исминг баракотли, улуғлигинг олийдир, Сендан ўзга илоҳ йўқ)», дер эдилар. Сўнг уч марта: «Ла илаҳа иллаллоҳ», дер эдилар. Сўнг уч марта: «Аллоҳу акбару кабира», дер, (кейин): «Аъузу биллаҳис-самиъил-алийми минаш-шайтонир-рожийм, мин ҳамзиҳи ва нафхиҳи ва нафсиҳ (Эшитувчи ва Билувчи Аллоҳдан паноҳ тилайман, қутилган шайтондан, унинг васвасасидан, такаббурлик пуфлашидан ва шеърият пуфаклашидан)», дер эдилар. Сўнг (Қуръон) қироат қилар эдилар. Абу Довуд айтди: Бу ҳадис ҳақида улар: «У Али ибн Алидан, у Ҳасандан мурсал тарзда ривоят қилинган, ваҳм (хатолик) Жаъфардан», дейдилар.