حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ طَاوُسًا، يَقُولُ قُلْنَا لاِبْنِ عَبَّاسٍ فِي الإِقْعَاءِ عَلَى الْقَدَمَيْنِ فِي السُّجُودِ . فَقَالَ هِيَ السُّنَّةُ . قَالَ قُلْنَا إِنَّا لَنَرَاهُ جَفَاءً بِالرَّجُلِ . فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ هِيَ سُنَّةُ نَبِيِّكَ صلى الله عليه وسلم .
Tovus (rahimahulloh) shunday deganini eshitdim: Biz Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan sajdada ikki tovon ustiga iqʼo (choʻkka tushib oʻtirish) haqida soʻradik. U: «Bu sunnatdir», — dedi. Biz: «Biz buni oyoqqa ogʻirlik (uqubat) deb hisoblaymiz», — dedik. Shunda Ibn Abbos (roziyallohu anhumo): «Bu Paygʻambaring ﷺning sunnatidir», — dedi.Товус (раҳимаҳуллоҳ) шундай деганини эшитдим: Биз Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан саждада икки товон устига иқъо (чўкка тушиб ўтириш) ҳақида сўрадик. У: «Бу суннатдир», — деди. Биз: «Биз буни оёққа оғирлик (уқубат) деб ҳисоблаймиз», — дедик. Шунда Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо): «Бу Пайғамбаринг ﷺнинг суннатидир», — деди.