حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، - يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ - عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى، - أَوْ مُوسَى بْنِ أَيُّوبَ - عَنْ رَجُلٍ، مِنْ قَوْمِهِ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، بِمَعْنَاهُ زَادَ قَالَ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا رَكَعَ قَالَ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ وَبِحَمْدِهِ " . ثَلاَثًا وَإِذَا سَجَدَ قَالَ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الأَعْلَى وَبِحَمْدِهِ " . ثَلاَثًا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذِهِ الزِّيَادَةُ نَخَافُ أَنْ لاَ تَكُونَ مَحْفُوظَةً . قَالَ أَبُو دَاوُدَ انْفَرَدَ أَهْلُ مِصْرَ بِإِسْنَادِ هَذَيْنِ الْحَدِيثَيْنِ حَدِيثِ الرَّبِيعِ وَحَدِيثِ أَحْمَدَ بْنِ يُونُسَ .
Ahmad ibn Yunus bizga Lays — yaʼni ibn Saʼd — dan, u Ayyub ibn Muso — yoki Muso ibn Ayyub — dan, u oʻz qavmidan boʻlgan bir kishidan, u Uqba ibn Omirdan shu maʼnoda rivoyat qildi va shuni ziyoda qildi: «Rasululloh ﷺ ruku qilsalar, uch marta: ‹Subhāna Robbiyal-aziymi va bihamdihi (Buyuk Robbim poklik bilan unga hamd boʻlsin)› der edilar, sajda qilsalar, uch marta: ‹Subhāna Robbiyal-aʼlā va bihamdihi (Eng oliy Robbim poklik bilan unga hamd boʻlsin)› der edilar.» Abu Dovud aytadi: bu ziyoda (boʻlgan soʻz) mahfuz emas degan qoʻrquvimiz bor. Abu Dovud aytadi: Misr ahli shu ikki hadis — ar-Robiʼ hadisi bilan Ahmad ibn Yunus hadisining isnodida yakka qoldilar.Аҳмад ибн Юнус бизга Лайс — яъни ибн Саъд — дан, у Айюб ибн Мусо — ёки Мусо ибн Айюб — дан, у ўз қавмидан бўлган бир кишидан, у Уқба ибн Омирдан шу маънода ривоят қилди ва шуни зиёда қилди: «Расулуллоҳ ﷺ руку қилсалар, уч марта: ‹Субҳāна Роббиял-азийми ва биҳамдиҳи (Буюк Роббим поклик билан унга ҳамд бўлсин)› дер эдилар, сажда қилсалар, уч марта: ‹Субҳāна Роббиял-аълā ва биҳамдиҳи (Энг олий Роббим поклик билан унга ҳамд бўлсин)› дер эдилар.» Абу Довуд айтади: бу зиёда (бўлган сўз) маҳфуз эмас деган қўрқувимиз бор. Абу Довуд айтади: Миср аҳли шу икки ҳадис — ар-Робиъ ҳадиси билан Аҳмад ибн Юнус ҳадисининг иснодида якка қолдилар.