حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ إِبْرَاهِيمَ - عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، رَفَعَهُ قَالَ " إِنَّ الْيَدَيْنِ تَسْجُدَانِ كَمَا يَسْجُدُ الْوَجْهُ فَإِذَا وَضَعَ أَحَدُكُمْ وَجْهَهُ فَلْيَضَعْ يَدَيْهِ وَإِذَا رَفَعَ فَلْيَرْفَعْهُمَا " .
Ahmad ibn Hanbal bizga Ismoil — yaʼni ibn Ibrohim — dan, u Ayyubdan, u Nofeʼdan, u Ibn Umardan hadis aytib, uni (Nabiy ﷺ ga) marfuʼ qildi. (Rasululloh ﷺ) shunday dedilar: «Albatta, ikki qoʻl yuz sajda qilganidek sajda qiladi. Biringiz yuzini (yerga) qoʻyganida, ikki qoʻlini ham qoʻysin; uni koʻtarganida, ikkovini ham koʻtarsin».Аҳмад ибн Ҳанбал бизга Исмоил — яъни ибн Иброҳим — дан, у Айюбдан, у Нофеъдан, у Ибн Умардан ҳадис айтиб, уни (Набий ﷺ га) марфуъ қилди. (Расулуллоҳ ﷺ) шундай дедилар: «Албатта, икки қўл юз сажда қилганидек сажда қилади. Бирингиз юзини (ерга) қўйганида, икки қўлини ҳам қўйсин; уни кўтарганида, икковини ҳам кўтарсин».