Abu Humayd as-Soidiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ Azd qabilasidan Ibnul-Lutbiyya deb atalgan bir kishini — Ibnus-Sarh «Ibnul-Utbiyya» dedi — sadaqa (yigʻish)ga tayinladilar. U kelib: «Mana bu sizlarniki, mana bu menga hadya qilindi», dedi. Shunda Paygʻambar ﷺ minbarga chiqdilar-da, Allohga hamd va sano aytib: «Biz yuborgan amaldorga nima boʻldiki, kelib: ‹Mana bu sizlarniki, mana bu menga hadya qilindi›, deydi? U otasining yoki onasining uyida oʻtirib, unga hadya qilinarmikan yoki yoʻqmi, koʻrmaydimi? Jonim qoʻlida boʻlgan zot bilan qasamki, sizlardan biringiz shundan biron narsani olsa, qiyomat kuni uni koʻtarib keladi: agar tuya boʻlsa, boʻkirib turadi, agar sigir boʻlsa, mangrab turadi, agar qoʻy boʻlsa, maʼrab turadi», dedilar. Soʻng qoʻllarini koʻtardilar, hatto biz qoʻltiqlarining oqligini koʻrdik. Keyin: «Ey Allohim, yetkazdimmi? Ey Allohim, yetkazdimmi?», dedilar.Абу Ҳумайд ас-Соидий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ Азд қабиласидан Ибнул-Лутбийя деб аталган бир кишини — Ибнус-Сарҳ «Ибнул-Утбийя» деди — садақа (йиғиш)га тайинладилар. У келиб: «Мана бу сизларники, мана бу менга ҳадя қилинди», деди. Шунда Пайғамбар ﷺ минбарга чиқдилар-да, Аллоҳга ҳамд ва сано айтиб: «Биз юборган амалдорга нима бўлдики, келиб: ‹Мана бу сизларники, мана бу менга ҳадя қилинди›, дейди? У отасининг ёки онасининг уйида ўтириб, унга ҳадя қилинармикан ёки йўқми, кўрмайдими? Жоним қўлида бўлган зот билан қасамки, сизлардан бирингиз шундан бирон нарсани олса, қиёмат куни уни кўтариб келади: агар туя бўлса, бўкириб туради, агар сигир бўлса, манграб туради, агар қўй бўлса, маъраб туради», дедилар. Сўнг қўлларини кўтардилар, ҳатто биз қўлтиқларининг оқлигини кўрдик. Кейин: «Эй Аллоҳим, етказдимми? Эй Аллоҳим, етказдимми?», дедилар.