Muhammad ibn al-Mutavakkil al-Asqaloniy bizga, Abdurrazzoq unga, Maʼmar unga xabar berib, az-Zuhriydan, u Abu Salamadan, u Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilib aytadi: Rasululloh ﷺ zimmasida qarzi bilan oʻlgan kishiga janoza namozini oʻqimas edilar. Bir marta u zotning oldilariga (bir) maytni olib kelishdi. Shunda u zot: «Uning zimmasida qarz bormi?» dedilar. «Ha, ikki dinor (qarzi bor)», dedilar. U zot: «Sohibingizga oʻzlaringiz namoz oʻqing», dedilar. Shunda Abu Qatoda al-Ansoriy: «U ikki (dinor) mening zimmamga, ey Rasululloh!» dedi. (Jobir) aytadi: Shunda Rasululloh ﷺ unga (janoza) namozini oʻqidilar. Alloh Rasulullohga ﷺ (gʻalaba va) fath ato etganidan keyin, u zot: «Men har bir moʻminga oʻzidan koʻra haqliroqman. Kim qarz qoldirsa, uni toʻlash mening zimmamda; kim mol qoldirsa, u uning vorislariga», dedilar.Муҳаммад ибн ал-Мутаваккил ал-Асқалоний бизга, Абдурраззоқ унга, Маъмар унга хабар бериб, аз-Зуҳрийдан, у Абу Саламадан, у Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилиб айтади: Расулуллоҳ ﷺ зиммасида қарзи билан ўлган кишига жаноза намозини ўқимас эдилар. Бир марта у зотнинг олдиларига (бир) майтни олиб келишди. Шунда у зот: «Унинг зиммасида қарз борми?» дедилар. «Ҳа, икки динор (қарзи бор)», дедилар. У зот: «Соҳибингизга ўзларингиз намоз ўқинг», дедилар. Шунда Абу Қатода ал-Ансорий: «У икки (динор) менинг зиммамга, эй Расулуллоҳ!» деди. (Жобир) айтади: Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга (жаноза) намозини ўқидилар. Аллоҳ Расулуллоҳга ﷺ (ғалаба ва) фатҳ ато этганидан кейин, у зот: «Мен ҳар бир мўминга ўзидан кўра ҳақлироқман. Ким қарз қолдирса, уни тўлаш менинг зиммамда; ким мол қолдирса, у унинг ворисларига», дедилар.