حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ الْجَرْجَرَائِيُّ، قَالَ مَرْوَانُ الْفَزَارِيُّ أَخْبَرَنَا عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ، قَالَ كَانَ أَبُو زُرْعَةَ إِذَا بَايَعَ رَجُلاً خَيَّرَهُ قَالَ ثُمَّ يَقُولُ خَيِّرْنِي وَيَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَفْتَرِقَنَّ اثْنَانِ إِلاَّ عَنْ تَرَاضٍ " .
Yahyo ibn Ayyubdan rivoyat qilinadi: Abu Zurʼa biror kishi bilan oldi-sotdi qilsa, unga (savdoni bekor qilish) ixtiyorini berar edi. Soʻng unga: «Menga ham ixtiyor ber», derdi. Va u: «Abu Hurayra (roziyallohu anhu)ning shunday deganlarini eshitdim: Rasululloh ﷺ: ‹Ikki kishi faqat oʻzaro rozilik bilangina ajralsin›, dedilar», derdi.Яҳё ибн Айюбдан ривоят қилинади: Абу Зуръа бирор киши билан олди-сотди қилса, унга (савдони бекор қилиш) ихтиёрини берар эди. Сўнг унга: «Менга ҳам ихтиёр бер», дерди. Ва у: «Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деганларини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ: ‹Икки киши фақат ўзаро розилик билангина ажралсин›, дедилар», дерди.