حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْجَارُ أَحَقُّ بِشُفْعَةِ جَارِهِ يُنْتَظَرُ بِهَا وَإِنْ كَانَ غَائِبًا إِذَا كَانَ طَرِيقُهُمَا وَاحِدًا " .
Ahmad ibn Hanbal bizga aytib berdi: Hushaym bizga aytib berdi: Abdulmalik bizga Atodan, u Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan xabar berdi. U dedi: Rasululloh ﷺ: «Qoʻshni oʻz qoʻshnisining shufʼasiga haqliroqdir, agar u (qoʻshni) gʻoyib boʻlsa ham, ikkovining yoʻli bitta boʻlsa, uning (qaytishi) kutiladi», dedilar.Аҳмад ибн Ҳанбал бизга айтиб берди: Ҳушайм бизга айтиб берди: Абдулмалик бизга Атодан, у Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан хабар берди. У деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Қўшни ўз қўшнисининг шуфъасига ҳақлироқдир, агар у (қўшни) ғойиб бўлса ҳам, икковининг йўли битта бўлса, унинг (қайтиши) кутилади», дедилар.