حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ عَمَّتِهِ، أَنَّهَا سَأَلَتْ عَائِشَةَ رضى الله عنها فِي حِجْرِي يَتِيمٌ أَفَآكُلُ مِنْ مَالِهِ فَقَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مِنْ أَطْيَبِ مَا أَكَلَ الرَّجُلُ مِنْ كَسْبِهِ وَوَلَدُهُ مِنْ كَسْبِهِ " .
Umora ibn Umayrning ammasidan rivoyat qilinadiki, u Oisha (roziyallohu anho)dan: «Mening qaramogʻimda yetim bola bor. Uning molidan yeyishim mumkinmi?» — deb soʻradi. Shunda u (Oisha) dedi: «Rasululloh ﷺ: ‹Albatta, kishi oʻz kasbidan yegan narsa eng pok narsalardandir, uning farzandi ham oʻzining kasbidandir›, — dedilar».Умора ибн Умайрнинг аммасидан ривоят қилинадики, у Оиша (розияллоҳу анҳо)дан: «Менинг қарамоғимда етим бола бор. Унинг молидан ейишим мумкинми?» — деб сўради. Шунда у (Оиша) деди: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Албатта, киши ўз касбидан еган нарса энг пок нарсалардандир, унинг фарзанди ҳам ўзининг касбидандир›, — дедилар».