حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ، وَحَبِيبٍ الْمُعَلِّمِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَجُوزُ لاِمْرَأَةٍ أَمْرٌ فِي مَالِهَا إِذَا مَلَكَ زَوْجُهَا عِصْمَتَهَا " .
Amr ibn Shuʼaybdan, u otasidan, u bobosidan (rivoyat qilishicha), Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Ayol kishiga eri uning ismatini (nikoh aqdini) egallab turgan (paytida), oʻz molida (erining ruxsatisiz) tasarruf qilishi joiz boʻlmaydi».Амр ибн Шуъайбдан, у отасидан, у бобосидан (ривоят қилишича), Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Аёл кишига эри унинг исматини (никоҳ ақдини) эгаллаб турган (пайтида), ўз молида (эрининг рухсатисиз) тасарруф қилиши жоиз бўлмайди».