حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا الْفِرْيَابِيُّ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ حَرَامِ بْنِ مُحَيِّصَةَ الأَنْصَارِيِّ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ كَانَتْ لَهُ نَاقَةٌ ضَارِيَةٌ فَدَخَلَتْ حَائِطًا فَأَفْسَدَتْ فِيهِ فَكُلِّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِيهَا فَقَضَى أَنَّ حِفْظَ الْحَوَائِطِ بِالنَّهَارِ عَلَى أَهْلِهَا وَأَنَّ حِفْظَ الْمَاشِيَةِ بِاللَّيْلِ عَلَى أَهْلِهَا وَأَنَّ عَلَى أَهْلِ الْمَاشِيَةِ مَا أَصَابَتْ مَاشِيَتُهُمْ بِاللَّيْلِ .
Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Uning bir serharakat (ekinga oʻrgangan) tuyasi bor edi. U (tuya) bir bogʻga kirib, undagi (ekinni) buzib tashladi. Bu haqda Rasululloh ﷺga gapirildi. Shunda u zot bogʻlarni kunduzi qoʻriqlash ularning egalarining zimmasida, chorva mollarini esa kechasi qoʻriqlash ularning egalarining zimmasida ekanligini, kechasi chorva mollari yetkazgan zararni mol egalari zimmasiga yuklab hukm qildilar.Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Унинг бир серҳаракат (экинга ўрганган) туяси бор эди. У (туя) бир боғга кириб, ундаги (экинни) бузиб ташлади. Бу ҳақда Расулуллоҳ ﷺга гапирилди. Шунда у зот боғларни кундузи қўриқлаш уларнинг эгаларининг зиммасида, чорва молларини эса кечаси қўриқлаш уларнинг эгаларининг зиммасида эканлигини, кечаси чорва моллари етказган зарарни мол эгалари зиммасига юклаб ҳукм қилдилар.