حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا ابْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّفَرِ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ خَارِجَةَ بْنِ الصَّلْتِ التَّمِيمِيِّ، عَنْ عَمِّهِ، قَالَ أَقْبَلْنَا مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَتَيْنَا عَلَى حَىٍّ مِنَ الْعَرَبِ فَقَالُوا إِنَّا أُنْبِئْنَا أَنَّكُمْ جِئْتُمْ مِنْ عِنْدِ هَذَا الرَّجُلِ بِخَيْرٍ فَهَلْ عِنْدَكُمْ مِنْ دَوَاءٍ أَوْ رُقْيَةٍ فَإِنَّ عِنْدَنَا مَعْتُوهًا فِي الْقُيُودِ قَالَ فَقُلْنَا نَعَمْ . قَالَ فَجَاءُوا بِمَعْتُوهٍ فِي الْقُيُودِ - قَالَ - فَقَرَأْتُ عَلَيْهِ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ غُدْوَةً وَعَشِيَّةً كُلَّمَا خَتَمْتُهَا أَجْمَعُ بُزَاقِي ثُمَّ أَتْفُلُ فَكَأَنَّمَا نُشِطَ مِنْ عِقَالٍ قَالَ فَأَعْطَوْنِي جُعْلاً فَقُلْتُ لاَ حَتَّى أَسْأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " كُلْ فَلَعَمْرِي مَنْ أَكَلَ بِرُقْيَةِ بَاطِلٍ لَقَدْ أَكَلْتَ بِرُقْيَةِ حَقٍّ " .
Xorija ibn as-Saltning amakisi (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ huzurlaridan qaytib, arablardan bir qabilaga keldik. Ular: «Bizga xabar berishlaricha, sizlar ana shu kishining huzuridan biror yaxshilik bilan kelibsizlar. Sizlarda biror dori yoki ruqya bormi? Negaki, bizning oldimizda kishanlangan bir telba bor», dedilar. (Amakisi) dedi: Biz: «Ha», dedik. (Amakisi) dedi: Bas, ular kishanlangan bir telbani olib kelishdi. (Amakisi) dedi: Men unga uch kun davomida ertalab va kechqurun Fotiha surasini oʻqidim. Har gal uni tugatganimda, soʻlagimni yigʻib, soʻng purkar edim. Shunda u xuddi tushovdan boʻshatilgan kabi (sogʻaydi). (Amakisi) dedi: Bas, ular menga bir haq berishdi. Men esa: «Toki Rasululloh ﷺ dan soʻramagunimcha, (olmayman)», dedim. Shunda (Rasululloh ﷺ): «Yeyaver. Hayotimga qasamki, kimdir botil ruqya evaziga (haq) yegan boʻlsa, sen haq ruqya evaziga yeding», dedilar.Хорижа ибн ас-Салтнинг амакиси (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларидан қайтиб, араблардан бир қабилага келдик. Улар: «Бизга хабар беришларича, сизлар ана шу кишининг ҳузуридан бирор яхшилик билан келибсизлар. Сизларда бирор дори ёки руқя борми? Негаки, бизнинг олдимизда кишанланган бир телба бор», дедилар. (Амакиси) деди: Биз: «Ҳа», дедик. (Амакиси) деди: Бас, улар кишанланган бир телбани олиб келишди. (Амакиси) деди: Мен унга уч кун давомида эрталаб ва кечқурун Фотиҳа сурасини ўқидим. Ҳар гал уни тугатганимда, сўлагимни йиғиб, сўнг пуркар эдим. Шунда у худди тушовдан бўшатилган каби (соғайди). (Амакиси) деди: Бас, улар менга бир ҳақ беришди. Мен эса: «Токи Расулуллоҳ ﷺ дан сўрамагунимча, (олмайман)», дедим. Шунда (Расулуллоҳ ﷺ): «Еявер. Ҳаётимга қасамки, кимдир ботил руқя эвазига (ҳақ) еган бўлса, сен ҳақ руқя эвазига единг», дедилар.