حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ لاَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَىْءٍ مِنَ الدُّعَاءِ إِلاَّ فِي الاِسْتِسْقَاءِ فَإِنَّهُ كَانَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُرَى بَيَاضُ إِبْطَيْهِ .
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ hech bir duoda qoʻllarini koʻtarmas edilar, faqat istisqodan boshqasida (koʻtarmas edilar). Zero, u zot (istisqoda) qoʻltiqlarining oqi koʻringunicha qoʻllarini koʻtarar edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ ҳеч бир дуода қўлларини кўтармас эдилар, фақат истисқодан бошқасида (кўтармас эдилар). Зеро, у зот (истисқода) қўлтиқларининг оқи кўрингунича қўлларини кўтарар эдилар.