حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، أَخْبَرَنَا عَطَاءٌ الْخُرَاسَانِيُّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ، عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ، قَالَ قَدِمْتُ عَلَى أَهْلِي لَيْلاً وَقَدْ تَشَقَّقَتْ يَدَاىَ فَخَلَّقُونِي بِزَعْفَرَانٍ فَغَدَوْتُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَىَّ وَلَمْ يُرَحِّبْ بِي فَقَالَ " اذْهَبْ فَاغْسِلْ هَذَا عَنْكَ " . فَذَهَبْتُ فَغَسَلْتُهُ ثُمَّ جِئْتُ وَقَدْ بَقِيَ عَلَىَّ مِنْهُ رَدْعٌ فَسَلَّمْتُ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَىَّ وَلَمْ يُرَحِّبْ بِي وَقَالَ " اذْهَبْ فَاغْسِلْ هَذَا عَنْكَ " . فَذَهَبْتُ فَغَسَلْتُهُ ثُمَّ جِئْتُ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَرَدَّ عَلَىَّ وَرَحَّبَ بِي وَقَالَ " إِنَّ الْمَلاَئِكَةَ لاَ تَحْضُرُ جَنَازَةَ الْكَافِرِ بِخَيْرٍ وَلاَ الْمُتَضَمِّخَ بِالزَّعْفَرَانِ وَلاَ الْجُنُبَ " . قَالَ وَرَخَّصَ لِلْجُنُبِ إِذَا نَامَ أَوْ أَكَلَ أَوْ شَرِبَ أَنْ يَتَوَضَّأَ .
Muso ibn Ismoil bizga aytib berdi, Hammod bizga aytib berdi, Ato al-Xurosoniy bizga xabar berdi, u Yahyo ibn Yaʼmardan, u Ammor ibn Yosir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi. U aytdi: Men (safardan) tunda oilam oldiga keldim, qoʻllarim yorilib ketgan edi, ular meni zaʼfaron bilan xaluq (atir) surtib qoʻyishdi. Ertalab Nabiy ﷺ huzurlariga bordim va u zotga salom berdim, ammo u zot menga (salomimni) qaytarmadilar va meni xush koʻrmadilar. Soʻng: «Bor, buni oʻzingdan yuvib tashla», dedilar. Men borib, uni yuvib tashladim, soʻng keldim, lekin menda undan biroz iz qolgan edi. Salom berdim, ammo u zot menga qaytarmadilar va meni xush koʻrmadilar va: «Bor, buni oʻzingdan yuvib tashla», dedilar. Men borib, uni yuvib tashladim, soʻng keldim va u zotga salom berdim. U zot menga (salomimni) qaytardilar va meni xush koʻrdilar va: «Albatta, farishtalar na kofirning jasadi yoniga yaxshilik bilan, na zaʼfaron surtingan kishiga, na junub kishiga hozir boʻladilar», dedilar. (Roviy aytdi:) U zot junub kishi uxlamoqchi, yemoqchi yoki ichmoqchi boʻlsa, tahorat qilishiga ruxsat berdilar.Мусо ибн Исмоил бизга айтиб берди, Ҳаммод бизга айтиб берди, Ато ал-Хуросоний бизга хабар берди, у Яҳё ибн Яъмардан, у Аммор ибн Ёсир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилади. У айтди: Мен (сафардан) тунда оилам олдига келдим, қўлларим ёрилиб кетган эди, улар мени заъфарон билан халуқ (атир) суртиб қўйишди. Эрталаб Набий ﷺ ҳузурларига бордим ва у зотга салом бердим, аммо у зот менга (саломимни) қайтармадилар ва мени хуш кўрмадилар. Сўнг: «Бор, буни ўзингдан ювиб ташла», дедилар. Мен бориб, уни ювиб ташладим, сўнг келдим, лекин менда ундан бироз из қолган эди. Салом бердим, аммо у зот менга қайтармадилар ва мени хуш кўрмадилар ва: «Бор, буни ўзингдан ювиб ташла», дедилар. Мен бориб, уни ювиб ташладим, сўнг келдим ва у зотга салом бердим. У зот менга (саломимни) қайтардилар ва мени хуш кўрдилар ва: «Албатта, фаришталар на кофирнинг жасади ёнига яхшилик билан, на заъфарон суртинган кишига, на жунуб кишига ҳозир бўладилар», дедилар. (Ровий айтди:) У зот жунуб киши ухламоқчи, емоқчи ёки ичмоқчи бўлса, таҳорат қилишига рухсат бердилар.