حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، وَمَخْلَدُ بْنُ خَالِدٍ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، - قَالَ مَخْلَدٌ عَنْ مَعْمَرٍ، - عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ امْرَأَةً، مَخْزُومِيَّةً كَانَتْ تَسْتَعِيرُ الْمَتَاعَ وَتَجْحَدُهُ فَأَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِهَا فَقُطِعَتْ يَدُهَا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ جُوَيْرِيَةُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَوْ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ أَبِي عُبَيْدٍ زَادَ فِيهِ وَأَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَامَ خَطِيبًا فَقَالَ " هَلْ مِنِ امْرَأَةٍ تَائِبَةٍ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَرَسُولِهِ " . ثَلاَثَ مَرَّاتٍ وَتِلْكَ شَاهِدَةٌ فَلَمْ تَقُمْ وَلَمْ تَتَكَلَّمْ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ ابْنُ غَنْجٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ أَبِي عُبَيْدٍ قَالَ فِيهِ فَشَهِدَ عَلَيْهَا .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, maxzumiy bir ayol asbob-anjom qarz olib, soʻng uni (olganini) inkor qilar edi. Shunda Nabiy ﷺ u haqida buyruq berdilar va uning qoʻli kesildi. Abu Dovud aytdi: Uni Juvayriya ham Nofeʼdan, u Ibn Umardan yoki Safiyya binti Abu Ubayddan rivoyat qilib, unda quyidagini ziyoda qildi: «Nabiy ﷺ xutba oʻqigani turib: ‹Aziz va jalil boʻlgan Alloh va Uning Rasuliga tavba qiladigan biror ayol bormi?› dedilar», deb uch marta (aytdilar). U (ayol) shu yerda guvoh boʻlib turardi, ammo na turdi, na gapirdi. Abu Dovud aytdi: Uni Ibn Ganj ham Nofeʼdan, u Safiyya binti Abu Ubayddan rivoyat qilib, unda: «(Guvohlar) uning ziddiga guvohlik berishdi», deb aytgan.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, махзумий бир аёл асбоб-анжом қарз олиб, сўнг уни (олганини) инкор қилар эди. Шунда Набий ﷺ у ҳақида буйруқ бердилар ва унинг қўли кесилди. Абу Довуд айтди: Уни Жувайрия ҳам Нофеъдан, у Ибн Умардан ёки Сафийя бинти Абу Убайддан ривоят қилиб, унда қуйидагини зиёда қилди: «Набий ﷺ хутба ўқигани туриб: ‹Азиз ва жалил бўлган Аллоҳ ва Унинг Расулига тавба қиладиган бирор аёл борми?› дедилар», деб уч марта (айтдилар). У (аёл) шу ерда гувоҳ бўлиб турарди, аммо на турди, на гапирди. Абу Довуд айтди: Уни Ибн Ганж ҳам Нофеъдан, у Сафийя бинти Абу Убайддан ривоят қилиб, унда: «(Гувоҳлар) унинг зиддига гувоҳлик беришди», деб айтган.