حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا مُطَرِّفٌ، عَنْ أَبِي الْجَهْمِ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ بَيْنَا أَنَا أَطُوفُ، عَلَى إِبِلٍ لِي ضَلَّتْ إِذْ أَقْبَلَ رَكْبٌ أَوْ فَوَارِسُ مَعَهُمْ لِوَاءٌ فَجَعَلَ الأَعْرَابُ يُطِيفُونَ بِي لِمَنْزِلَتِي مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِذْ أَتَوْا قُبَّةً فَاسْتَخْرَجُوا مِنْهَا رَجُلاً فَضَرَبُوا عُنُقَهُ فَسَأَلْتُ عَنْهُ فَذَكَرُوا أَنَّهُ أَعْرَسَ بِامْرَأَةِ أَبِيهِ .
Baroʼ ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U: «Men yoʻqolib qolgan tuyalarimni qidirib aylanib yurganimda, birdan ot mingan bir guruh — yoki suvoriylar — peshlovida bayroq bilan keldi. Aʼrobiylar Nabiy ﷺ huzuridagi mavqeim sababli atrofimda aylana boshlashdi. Soʻng ular bir gumbazli (chodirli) joyga kelib, undan bir kishini chiqarishdi va uning boʻynini chopishdi. Men u haqida soʻradim, ular uning otasining ayoliga (uylanib) nikohlanganini zikr qilishdi», dedi.Барў ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У: «Мен йўқолиб қолган туяларимни қидириб айланиб юрганимда, бирдан от минган бир гуруҳ — ёки суворийлар — пешловида байроқ билан келди. Аъробийлар Набий ﷺ ҳузуридаги мавқеим сабабли атрофимда айлана бошлашди. Сўнг улар бир гумбазли (чодирли) жойга келиб, ундан бир кишини чиқаришди ва унинг бўйнини чопишди. Мен у ҳақида сўрадим, улар унинг отасининг аёлига (уйланиб) никоҳланганини зикр қилишди», деди.