حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ مُوسَى، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يُقْتَلُ مُؤْمِنٌ بِكَافِرٍ وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا دُفِعَ إِلَى أَوْلِيَاءِ الْمَقْتُولِ فَإِنْ شَاءُوا قَتَلُوهُ وَإِنْ شَاءُوا أَخَذُوا الدِّيَةَ " .
Amr ibn Shuayb otasidan, u bobosidan, u esa Nabiy ﷺdan rivoyat qiladiki, u zot shunday dedilar: «Moʻmin kofir uchun (qasos sifatida) oʻldirilmaydi. Kim bir moʻminni qasddan oʻldirsa, u oʻldirilganning vorislariga topshiriladi: agar istasalar, uni oʻldiradilar; agar istasalar, diyat oladilar».Амр ибн Шуайб отасидан, у бобосидан, у эса Набий ﷺдан ривоят қиладики, у зот шундай дедилар: «Мўмин кофир учун (қасос сифатида) ўлдирилмайди. Ким бир мўминни қасддан ўлдирса, у ўлдирилганнинг ворисларига топширилади: агар истасалар, уни ўлдирадилар; агар истасалар, дият оладилар».